Asıl Kıbrıslılar Kıbrıs eşşekleridir demişti rahmetli Denktaş.

Kimbilir belki de haklıydı(!)

İşin esprisi bir yana, eylemlerin engellenemez kahramanları çoğu zaman eşekler olmuştur.

Bu defa da BES (Belediye Emekçileri Sendikası) eyleminin Perşembe günkü başrolü bir eşeğin oldu...

BMW X7 logolu bir eşek, sırtına yüklenmiş bir bavul ve “Cemal yeter artık evine git!” mesajı ile sabahın erken saatlerinde Lefkoşa Türk Belediyesi önündeki yerini aldı.

Cemal Bulutoğulları’na istifa çağrısı yapan sendikalılar yaşananlardan ve uğradıkları haksızlıklardan kurtulmayı ne kadar istediklerini ifade etmenin farklı bir yolunu da denemeye karar verdiler.

Başkan istifa edecek mi?

Kesinlikle istifa etmeyi düşünmediğini açıkladı bile...

***

BES grev gerekçelerinin neredeyse tümünde yerden göğe kadar haklı.

Haklılıklarını desteklediğimi gizlemeyeceğim. İşte bu noktada, işveren konumundaki tarafların sendikal mücadeleyi ve sendikalılığı karalamaya, yıpratmaya çalıştıkları unutulmamalı. Bir yandan sendikal mücadelenin onurunu, bir yandan da sendikalılığın onuruna zarar getirecek söz ve tutumlardan uzak durararak, kamuoyuna her şeyi açık açık söyleyerek, dikkatle mücadele adımlarını atmak çok önemli. Unutulmamalı ki, güçlü her zaman işverendir. İnkar edemeyiz ki, medyada daha çok boy gösterme, kendini ifade etme şansı, maddi manevi işverenin daha çok lehinde çalışır.

Kamuoyunu doğru ve haklı bir mücadelenin gereçekleri ile ayrıntılı olarak bilinçlendirmek en çok sendika yetkililerine ve daha da çok sendikacılara düşer.

Biliyorum her grev gergindir. Her direnişin ruhunda gerginlik vardır. Ancak bu gerginliklerin kamuoyunu bilinçlendirmenin önüne geçmesine izin verilmemeli. Gerginlikler emekçinin anlaşılmasına engel olabilir. Konuyu takip eden halkın ne direnişe ne de direnişçi emeçilere tepki geliştirmemesi temel iletişim hedefi olmalı.

Ey değerli BES üyeleri! Kendinizi kamuoyuna ne kadar iyi ifade ederseniz, o kadar kolay çözüme kavuşursunuz. Halkın desteğini arkanıza alırsınız... Unutmayın ki mücadelenizi izleyen halk, sizin kadar konunun içinde değil. Sizin çektiklerinize kulak misafiri olmuş kadar bilgi sahibi olabilirler. Sizin arayışınızı ve sıkıntınızı anlayamazlar.

İşte o nedenle, her istediğinde medya aracılığı ile ya da bireysel olarak halkın önünde boy gösteren işverenler, kolaylıkla sizden bir adım öne geçmiş olabilirler.

Grevleri her zaman desteklediğimi, hak arayışlarına ne kadar saygı ile baktığımı söylememe bile gerek yok sanırım.

***

Benim esas gaylem grev kırıcılar aslında...

Toplu sözleşme ile çalışan iş yerlerinde grev kırıcılara sendikaların çok ılımlı olmaması gerektiğini düşünüyorum. Sırf sendikaya üye oldukları için toplu sözleşmeden kaynaklanan her türlü ortak hakkı kazanıp, mücadele ile kazanılan artı hakları çatır çatır kullanıp, sonra da grev zamanlarında işverene yalakalık olsun diye, ya da sırf kendi başlarına bir şey gelmesinden korktukları için greve çıkmayanların, grevler ile kazanılan haklarını kullanabilmelerine itirazım var.

Bugün yüzlerce insan, soğuk sıcak demeden, yağmur rüzgar demeden, tehditlere aldırmadan kapının önünde duruyorlarsa ve onlar da arkadaşlarının gözünün içine baka baka çıkıp ofislerinde rahat rahat oturuyorlarsa sendikanın buna sessiz kalması kabul edilemez. Kazanılacak haklardan onların mahrum bırakılmaları sendikal yaşamın onuru için de şarttır. Eğer bugün bıçağı ısırıp mücadele için her şeyi göze alan çalışanlar kapının önünde bekliyorsa, içeride olanlar durumdan memnun demektir. Bu nedenle hak kazanımı ya da yerine getirilmeyen sözlerden yana şikayetleri yok demek oluyor. O halde, kazanılacak haklardan faydalandırılmamaları, sigortalarının ilk anda yatırılmaması, ihtiyat sandıklarının yatırılmaması, aile yardımlarının ivedi kesilmesi onlar için kötü olmayacaktır diye düşünüyorum.

Hak kazanımı toplu sözleşme ile kazanılıyorsa, üyelikten ihraç etmek bile bir çözüm olabilir.

Akla karayı, çöple samanı ayırt etme günü gelmiştir.

Hak arayışı ofisinde oturup, işverene yaranmakla olmuyor...

Biline...