DEVLETİN ÇÜRÜMESİ BİR ANDA OLMAZ; LİYAKATSİZ BİR ATAMAYLA BAŞLAR, BİR RÜŞVETLE GENİŞLER, SUSKUNLUKLA KALICI HALE GELİR. HAKSIZLIKLAR KARŞISINDA SUSMAYIN

BİR DEVLETİN GENÇLERİ ÜLKEDEN KAÇIYORSA, SEBEBİ TEK BAŞINA EKONOMİK KRİZ DEĞİLDİR; LİYAKATSİZLİĞİN YARATTIĞI ADALETSİZLİK DUYGUSU GENÇLİĞİN EN BÜYÜK DÜŞMANI

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde kamu yönetimi büyük bir rüşvet ve yolsuzluk sarmalında. Her Sayıştay raporunda, her Ombudsmana yapılan şikayette, her adadan göç eden bir gencin ve ailesinin hikayesinde rastladığınız noktalar bunlar.

Liyakati öldürür ve ülke insanına güvenmezseniz, ülke gençliğinden değil, kendi etrafınızdaki dar, bağnaz, eğitimsiz ve yalakalıkla bir yerlere gelmeye çalışanlardan ülke yönetim kadrosunu seçerseniz, varacağınız nokta yolsuzluk ve rüşvetin batağı olur.

Emek harcamadan bir yere gelen herkes, oraya tutunmak için önce yalakalığa başvurur, sonra hızla rüşvet ve yolsuzluk sarmalı kamuyu esir alır. Peki, kamu mu iş dünyasını rüşvetçi yaptı, yoksa rüşvet vermeden hiçbir işinin dönmediğini anlayan iş dünyası mı rüşvetin batağına saplandı?

Bu sorunun cevabı oldukça zor. Alan var ki, veren de var.  Kamu yönetiminde liyakat zayıfladığında, kurumların karar alma kapasitesi çöker; bu çöküş ilk olarak verimlilikte, ardından ahlakta, en sonunda da devlete olan güvende kendini gösterir. Tablo maalesef ortada

Liyakat yerine sadakat tercih edildiği her yerde, yönetim kalitesi düşer, bu düşüş de doğrudan yolsuzluğun yapısal hale gelmesine kapı aralar. Uzmanlıkla yönetilmeyen bir kurum, doğası gereği kolay çöker, çöken her yapı siyasi veya kişisel çıkar ağlarının kolay avına dönüşür.

Bir devlette kadrolar ehil değilse, kurumların direnci kırılır; kırılan her direnç noktası rüşvet için yeni bir kapı demektir. Yolsuzluk bir tercih değil, kötü yönetimin doğal sonucudur; niteliksiz kadroların olduğu her yerde yolsuzluk be rüşvet istisna değil, doğaldır…

Şimdi Ünal Üstel’in oturup düşünmesi gereken işte bu. “Biz ne yaptık da hangi makama kimi atasak Mali Şube'de bir dosyası ya da Sayıştay raporlarında bir açığı çıkıyor.” Ünal Üstel’in önündeki denklem budur.

Ya hızlı bir şekilde görevden almalara ve liyakat sahibi Ulusal Birlik Partileri, en azından Ulusal Birlik Partileri atamaya başlayacak, ya da bu yolsuzluk ve rüşvet sarmalındaki kamu Ünal Üstei'i yiyip bitirecek. Geriye ne kalacak biliyor musunuz?

Hızla bu ülkenin normalleşmeye ihtiyacı var. Vakıflar İdaresi ehil ellere teslim edilmek zorunda. Vakıflar Bankası ehil ellere teslim edilmek zorunda. Kıb- Tek yetenekli ekonomist ve mühendislerin yönetimine verilmek zorunda. BRT yönetimi mali olarak güçlendirilmek zorunda. Toprak Ürünleri Kurumu'na uzmanlar derhal el koymalı.

Ünal Üstel’in yerinde olsam ne yaparım? Hemen Bakanlar Kurulu'nu toplarım. İlk sorum şu olur: “Hangi bürokratı değiştirmek istiyorsunuz? Neden?” Diye sorarım sonra ve son olarak da derim ki “yerine kimi öneriyorsunuz?” Eminim bakanların personel havuzu Ünal beyin personel havuzundan çok daha iyidir...

Her şeyden önce bakanlar inanmadıkları müdür ve müsteşarla çalışmak zorunda bırakılıyor. Her bakanlıkta neredeyse Ünal Üstel’in kendi havuzundan seçtiği yöneticiler, müdürler ve müsteşarlar görev yapıyor. Kurumlarda da öyle. O zaman Ünal Üstel'in yönetici havuzunda bir sorun var.

Eğer sorun Ünal Bey'in kendisinde değilse seçimlerinde. O zaman Girne Kadın Kolları Başkanı ile başlayan ikna olma ve karar alma süreci vakit kaybetmeden hızlı bir şekilde bakanlıklara ve kurumlara hızlıca sıçramalı.

Yaklaşık 11 ay sonra yapılması öngörülen erken genel seçimlere kadar Ulusal Birlik Partisi'nin ülkeye yapacağı en büyük hizmet bu olacak. Aksi takdirde yıkım, yolsuzluk ve rüşvet çarkı büyüyerek devam edecek. Şimdi karar vermesi gereken Ünal Üstel'in kendisi. Hem de çok acele…