KKTC’de bazı kişiler, maalesef her olayda daima Rum-Yunan tarafını haklı göstermekte, onların ulusal davasını savunmakta ve onlara şirin görünmek çabasındadır.

Son iki halkın dış borçları konusunda yapılan tartışmalarda da, bu kişilerin yine Rum tezlerini haklı göstermek yarışına girdiği görülüyor.

Bu hatalı yolda olanlar, anavatandan aldığımız kredilerin Rumlar tarafından ödenmesi gerektiğini ifade edenlere, koro halinde saldırarak, Rum tezlerini destekleyici görüşler ortaya koymaktadırlar.

Aslında Rumlar 1960 ortaklık yönetimini bozmasaydı, kimse acı çekmeyecek, zarara uğratılmayacak ve Türk halkı olarak anavatandan borçlanmak zorunda kalmayacaktık.

Bu nedenle saldırıları başlatan Rum-Yunan tarafı, borçlarımız yanında diğer tüm kayıplarımız için de bize tazminat ödemelidir.

1963 Rum saldırıları sonucu, binlerce Türk memur ortaklık yönetimi olan Kıbrıs Cumhuriyetindeki görevini ve gelir kaynağını kaybetmiştir;

Rum- Yunan silahlı güçlerinin saldırıları nedeniyle, 104 köyde yaşayan Türkler her şeyini geride bırakarak güvenli bölgelere göç etmek zorunda kalmıştır;

1963-74 yılları arasındaki dönemde hiçbir suçu olmayan yüzlerce sivil Türk, Rum yönetiminin asker ve polisi tarafından kaçırılıp katledilmiştir;

Rum-Yunan silahlı güçlerinin ablukası nedeniyle, Türkler geçim kaynaklarını kaybetmiş ve ekonomik zarara uğratılmıştır;

Rum yönetiminin tecrit ve ambargo uygulamaları sonucu, halkımız ekonomik bakımdan büyük zarar görmüştür;

Rum –Yunan silahlı güçleri işgal ettikleri Türk köylerindeki Türkleri katlederek, büyük acılara sebep olmuştur;

Rum yönetimi 1963’ten sonra , iki halkın ortak yönetimi olan Kıbrıs Cumhuriyeti adına aldığı dış yardımlardan Türklerin payını da Rum halkı için kullanmıştır;

1974’te Rumların Kıbrıs Elen cumhuriyetini ilan etmesi ve Türk halkına karşı soykırım uygulaması nedeniyle, Türkiye anlaşmalardan kaynaklanan yükümlülüğü gereği adaya müdahale etmek zorunda bırakılmıştır.

Müdahaleye sebep olduğu için, Rum-Yunan tarafının Türkiye’ye tazminat ödemesi gerekir;

İngiliz yönetimi döneminde evkafa ait olan taşınmaz mallar, haksızca, dayanaksızca Rumlar tarafından gasp edilmiştir.

Görüldüğü gibi geçmişten günümüze yaşanan tüm acı olaylardan, saldırılardan can kayıplarından, ekonomik zararlardan, hep Rumlar sorumludur.

1950’li yıllardan başlayarak 1974’e kadar hep Rumlar Türklere saldırmıştır. Türkler de hep savunmada olmuştur.

Saldırgan tarafın bir de sırf galip gelemediği için, saldırdığı taraftan tazminat isteme hakkı olamaz.

Aksine saldıran ve olaylara, acılara kayıplara sebep olan tarafın, tazminat ve bedel ödemesi gerekir.

Kısaca iki halk arasında gerçekten kalıcı bir barış ve işbirliği tesis edilmesi isteniyorsa, Rum tarafı ‘ hem suçlu hem güçlü’ havasından vazgeçmeli ve sebep olduğu maddi ve manevi kayıpları kabul etmelidir.

İçimizdeki Rum –Yunan-emperyalist sempatizanları da artık gerçekleri saptırmaktan vazgeçmeli ve böylece Rumlar ile aramızdaki sorunların hakça çözümüne engel olmamalı.