Gelişmelerden sizi haberdar etmem lazım. Garip bir hal içerisindeyim. Öyle ki hem her şey var, hem de hiçbir şey yok.

Merak etmeyin ben bile çoğu zaman kendimi anlamakta zorlanıyorum.

Son bir haftadır öyle yoğunum ki gerçekten başımı kaşımayı hatırlayamıyorum.

Sabahları erken kalkıyorum, şöyle 7 gibi daha her yer karanlıkken. Bu memlekette güneş de uykusunu seviyor, mümkünü yok 8'den önce aydınlık göremezsiniz.

On dakika yoga yapıyorum uyanınca, sadece on dakika ayırabiliyor olmak zoruma gidiyor gerçi, vücudum bağırıyor, isyan ediyor; “ağrıyorum yapmayınca” diye. Yok. Şimdilik vakit bu kadar.

Sonra kahvaltı yapıyorum. Kahvaltı. Dindar bir tavırla beslenmeme dikkat ediyorum. Sonraysa kimi günler okul kimi günler iş.

Hareketli bir tempo. Uzun bir zamandan sonar nihayet yaşımı hatırlıyor ve genç olmanın tadını çıkarıyorum.

Yazının özlü kısmı nerede diyorsanız; geliyor…

Yoksa bir günlükten farkı olmaz bu yazdıklarımın.

Uzun zamandan sonra emeklerimin karşılığını alıyorum, her yönden.

Buraya dönüşümle birlikte dönüşmeye de başladım. Bazı şeyleri de artık farklı okuyorum. Farklı deneyimliyorum. Zor da olsa, beni eziyetlese de sonunda “elimden geleni yaptım”ın rahatlığı var üstümde.

İlk kez geçen gün her şey alt üst olduğunda endişe duymadiğimi fark ettim. Panikledim evet, bu doğamda var ama “ nasıl olsa olacağına varır” rahatlığındaydım.

Bütün bunlar size mantıklı geliyor mu emin değilim. Ancak benim gibi endişe limitleriniz kaldırılmış, her daim evham içerisinde yaşıyorsanız bu büyük bir adım. Annem hep soylerdi, “içini ferah tut olacaksa olur, olmaycaksa olmaz” derdi. Hala der! Ben şaşardım nasıl bu kadar serin yürekli olur da endişelenmez diye, “ zamanla öğrenirsin derdi” Zamanla ögreniyorsunuz gerçekten.

İlk kez çarkın dişlerini kendi istediğim şekilde uydurup çevirmeye çalışmaktansa “olmuyorsa yönünü değiştir” tavrını benimsedim.

Karakterimden ödün vermedim, hala daha inatçıyım ve istediğimi almadan vazgeçmeye pek niyetim yok ancak diyeceğim şu;

Bir şeylerin olması gerçekten zaman alıyor hayatta ve gerçekleştirebilmek için adımların bir bir atılması gerekiyor;.

Hayatınızda düzen istiyorsanız her gün ibadetinizi bu yönde yapacaksınız demek bu, Ne istiyorsanız çalışarak ve sabrederek elde edeceksiniz demek bu. Gelen firsatlari degerlendireceksiniz, ısrarcı olacaksınız ama olmuyorsa yönünü değiştirip deneyeceksiniz demek.

Genelde yazılarımı hep bir şarkı ile bitirirdim ama bu sefer Can Yücel'in bir şiiri ile bitirmek istiyorum;

Olsun istersin…

Hatta olsun diye yapılması gerekenden daha da fazla üstelers...in.

Aşktır ; değer verirsin, ödün verirsin, sevgiden de öte saygı gösterirsin, olmayacak kaç şey varsa bir araya bile getirirsin… Bakarsın, ne anlattığını anlayabilmiş (?) ne de çözüm için bi’şeyler yapma gayretinde.

İştir ; sabahlarsın, “olsun” diye ailenden çaldığın zamanı oraya verirsin…

Dosttur ; hayatta kimseyi dinlemediğin kadar dinler, kendine ayırmadığın onca şeyi “O’na” ayırmaya çalışırsın… Sonra olayın içinden kendini çıkartır şöyle karşıdan yaptıklarına bir bakarsın… Bakarsın ki her şey başladığın gibi!

Olmuyorsa, olmuyordur!

Gönlün rahat mı?

Elinden geleni yaptın mı?

Cidden olmuyorsa zorlamayacaksın…

Görüşmek üzere...