ÇOCUKLARIN TOPUNA, GENÇLERİN GELECEĞİNE VE ÜNİVERSİTELERİN BİLİMİNE AMBARGO KOYARAK BARIŞ KURULMAZ.

BÖYLE YALNIZCA ÖFKE BÜYÜTÜLÜR. HER İKİ TARAFTA DA FAŞİZMİ BÜYÜTÜR. BÖYLE ÇÖZÜM DEĞİL, KALICI BÖLÜNME YARATILIR

Barcelona’nın dünyanın birçok yerinde düzenlediği futbol eğitimi ve yetenek gözlem kampı Lefkoşa’da yapılacaktı. Rum tarafı ayağa kalktı. ELAM kampı hedef gösterdi. Rum Futbol Federasyonu ile devlet kurumları devreye girdi. Barcelona’ya baskı yapıldı. Organizasyon iptal

Şimdi sıra üniversitelerimizde… ELAM; Doğu Akdeniz Üniversitesi, Yakın Doğu Üniversitesi ve Lefke Avrupa Üniversitesi’nin, “Kuzey Kıbrıs” ibaresiyle yer aldıkları QS Top Universities dünya sıralamasından çıkarılmasını istiyor.

Üniversitelerimiz henüz çıkarılmadı. Ancak yapılan çağrı çok açık: Kıbrıslı Türklerin uluslararası alanda görünür olduğu her yer hedef alınacak. Dün Nexus festivaliydi. Bugün Barcelona kampı. Ardından Zamna festivali ve üniversitelerimiz…

Bu artık tek tek olaylara gösterilen tepki değil. Sistemli bir kuşatma siyaseti. ELAM ateşi yakıyor, Rum liderliği ve devlet kurumları da o ateşe odun taşıyor. Bizde ise meseleyi yalnızca “mülkiyet” üzerinden okuyanlar var. Her olayda önce Kıbrıslı Türkleri haksız bulanlar var.

Evet, Kıbrıs’ta ciddi bir mülkiyet sorunu var. Uluslararası organizasyonlarda kullanılacak tesislerin hukuki durumu önceden incelenmeli. İhtilaflı taşınmazlar konusunda gerekli hassasiyet gösterilmeli. Ama bir toplumun bütün hayatını tapu dosyasına sıkıştıramazsınız.

Bir çocuğun futbol oynaması mülkiyet sorununu büyütmez. Bir üniversitenin bilimsel başarısı siyasi tanınma anlamına gelmez. Bir konser veya akademik iş birliği Kıbrıs sorununun parametrelerini değiştirmez.

Biz varız. Yaşıyoruz. Çocuklarımızın spor yapması, gençlerimizin okuması, üniversitelerimizin bilim üretmesi, sanatçılarımızın dünyayla buluşması gerekiyor. Kapsamlı çözüm bulunana kadar hayatımızı durdurmamızı mı bekliyorsunuz?

Bizim tarafımızın da hataları var. Her organizasyonu anında bir egemenlik savaşına çeviriyoruz. Diplomasi yapılması gereken yerde demeç veriyoruz. Organizasyon iptal edildikten sonra sert açıklamalarla içimizi rahatlatıyoruz.

Bu yöntem işlemiyor. Cumhurbaşkanlığı, Dışişleri, YÖDAK, KTFF ve üniversitelerin yer aldığı sürekli bir uluslararası temas masası kurulmalı. Her organizasyon önceden hukuki ve diplomatik açıdan hazırlanmalı. Bu işler için ciddi bütçeler ayrılmalı… korkusuzca harcanmalı…

Tanıma dayatmayan ancak Kıbrıslı Türklerin kimliğini de silmeyen bir formül geliştirilmeli. Uluslararası etkinliklere, tarafların nihai statü konusundaki görüşlerine zarar vermediğini belirten kayıtlar konulabilir.

Barış mı istiyorlar? Yoksa Kıbrıslı Türk çocuklarının Barcelona forması giymesinden bile mi korkuyorlar? Orta yol mümkündür. Mülkiyet hakkını yok saymadan yaşam hakkımızı savunabiliriz. Çözüm ararken Kıbrıslı Türkleri dünyadan koparmayabiliriz.

Ancak orta yol teslimiyet değildir. Çocukların topuna, gençlerin geleceğine ve üniversitelerin bilimine ambargo koyarak barış kurulmaz. Böyle yalnızca öfke büyütülür. Her iki tarafta da faşizmi büyütür. Böyle çözüm değil, kalıcı bölünme yaratılır.