ÖNCE SİYASET FEDAKARLIK YAPACAK, DEVLET İSRAFI KESECEK, KAMUDAKİ HAKSIZLIKLAR TEMİZLENECEK, KAYIT DIŞI EKONOMİYLE MÜCADELE EDİLECEK; EN SON VATANDAŞTAN FEDAKARLIK İSTENECEK

HEDEF, KKTC’Yİ KENDİ GELİRLERİYLE MAAŞINI VE CARİ GİDERLERİNİ ÖDEYEBİLEN BİR DEVLET YAPISINA KAVUŞTURMAK OLMALI… GERİYE BİR TEK ŞEY KALIYOR; CESUR SİYASETÇİ, EKONOMİK AKIL, KARARLI BİR HÜKÜMET

Son iki günde rakamlarla kafanızı şişirdim. Bugünkü yazım aslında geride bıraktığımız son iki günün özeti. Ama bu son iki günün özeti, aslında hayatımızın içine düştüğü son durum. Yeni bir seçim dönemine girdik. Belli ki iki seçimi bir arada yapacağız. Yapamasak da bir ay arayla iki seçim yapacağız.

Toplumun içten içe kemirildiği, borç ve faiz yüküyle geleceğinin çalındığı, içinden çıkılması çok zor bir durumla karşı karşıyayız. Toplumu bu noktadan çıkaracak tek şey siyasetin cesareti, siyasetin fedakârlığı ve hiç kuşkusuz akıllı mali politikaların uygulanması olacak.

Alınması gereken tedbirler bellidir. Her şeyden önce siyasi ve üst düzey kamu yöneticilerinin topluma örnek olması gerekiyor. Tasarladığı bütçenin neredeyse yüzde 30’unu borçlanan bir ülke tam anlamıyla iflas etmiştir. Her şeyden önce bunun kabul edilmesi gerekiyor.

Oluşan dağ gibi borç bir yana, her ay ortalama 600 milyon Türk lirası sadece faiz ödemesi yapılıyor. Kabaca her ay 9 milyon sterlin bankalara faiz olarak ödeniyor. Dehşet bir rakam, anormal bir sarmal… Geleceğimizi yok eden bir girdaba dönüştü.

Rakamlar ortada. Bir başka gerçek de Türkiye Cumhuriyeti devletinin KKTC’de maaş ödemelerine herhangi bir katkı yapmaması… Ancak bugün hükümetlerin “bizim zamanımızda yapıldı” dediği birçok yatırım Türkiye Cumhuriyeti finansmanıyla gerçekleşiyor.

Ülkeyi yönetenlerin de ülkeyi yönetmeye talip olanların da geçiştirebileceği bir konu değil bu… Kademeli bir şekilde hem borçlanma azalmalı hem faiz yükünden kurtulmalıyız. Alınması gereken tedbirler bellidir. Geriye bir tek bunu cesaretle uygulayacak siyasi ve ekonomik akıl kalıyor.

Siyasi ve üst düzey kamu yöneticilerinin maaşlarının asgari ücretin belli bir katıyla sınırlandırılmasıyla işe başlamak gerekiyor. Gereksiz kamu araçları satılmalı; çalışmayan, işe gitmeyen, kamudan hak etmediği maaşı alanların ilişiği kesilmeli.

Siyasi figürler fedakârlığa kendilerinden ve kamudaki haksızlıkları ortadan kaldırarak başlamazsa uygulanacak hiçbir programa kamuoyu desteği sağlamak mümkün değildir. Gerisi, alınacak tedbirler aşağı yukarı bellidir. İşin içerisinde acı reçete de vardır.

Şöyle düşünün: Bugün itibarıyla 13 milyar TL maaş ve benzeri giderler, 10 milyar TL civarında da gelir vardır. Her ay 600 milyon TL faiz, o da şimdilik, 4 milyar TL civarında da borç geri ödemesi vardır. Seçim döneminde siyasetin ödevi budur.

Belirli bir süre hayat pahalılığının, söylediğim adımlardan sonra, kademeli olarak önce düşürülmesi; bütçe düzlüğe çıkınca bu kesintilerin kamu çalışanlarına iade edilmesi kaçınılmaz bir yöntemdir. Bunu konuşan, bunu anlatan tek bir siyasetçi yok.

Belki basmakalıp bir saptama olacak ama giderleri azaltmak, gelirleri çoğaltmak yeni iktidarın öncelikli görevidir. Dediğim gibi, ilk adım tepeden başlayan bir fedakârlık süreci; ikinci adım ise kaçakla, kaçak yaşamla ve kaçak ekonomiyle amansız bir mücadeledir.

Değerli dostlar, içerisine düştüğümüz durum budur. Kamu maliyesi bu noktaya gelene kadar herkes kesintisiz bir şekilde her türlü nimetten faydalandı. Geldiğimiz noktada geri ödemesi imkânsız bir borç ve dağ gibi bir faiz yükü var… Cesareti olan bu halka doğruyu anlatsın.

“Doğruyu anlatırsam seçmen bana oy vermez. Zaten yapılacak olanlar bellidir. Seçim sonrası biz gerekeni yapacağız.” Şu anda rakamsal gerçeğimizle siyasetin durduğu noktadaki gerçeklik birbiriyle son derece uyumsuz. Herkes doğruyu anlatsın, seçmen de ne yapacağını bilsin…