Eğitim ve öğretim sezonuna giriyoruz. Birçok sorun var. Kriz özel okulları da etkileyecek. Gerçi zengine ve parası olana bir şey olmaz. Olan “orta direk” dediğimiz kesime olur.

Tanıdığım bir çok kişi çocuğunu özel okullardan alıp, devlet okullarına yazdırıyor. Tedbirlerin alınması lazım, yoksa özel okulları batıracağız her şeyi batırdığımız gibi. “Eğitim adası” olacağız dedik, başaramadık; turizm dedik, başaramadık; ola ola gece kulübü, bet salonu, kumarhane cenneti olduk. Bir çok sorunu da bu yüzden yaşıyor halkımız. Kahvehaneler bet salonlarından dolayı kapanıyor. İcaz ikram ve konfor beleş; insanlar kahvehanelere gidip bir şey içmiyor. Bedava ve klimalı ortam dururken, elbette orayı tercih edecek. Piyasaların daralmasında kriz etkisi de var elbette, ancak konuyu fazla dağıtmadan, biz yeniden esas konumuza dönelim.

Üniversitelerimizde bir çok yetişmiş öğretim görevlisi çalışıyor; dünyada isim yapmış KKTC öğretim görevlileri.

Öğrenci yetiştirmek, ülkesine hizmet etmek, bilgi ve donanımını aktarmak için adamıza bin bir hırs ve arzuyla gelmişti. Fakat umut beslediği ve hayallerini kurduğu KKTC’de, Avrupa’daki gibi değildi üniversiteler. Bir sistem kurmak için çabaladı, çok kavgalar verdi bilimsellik adına. Fakat sonunda o da anladı ki, burası KKTC. Çalıştığı üniversite ihtiyat sandığı ve sigortasını yatırmıyor, devlet de buna göz yumuyor. İlk golü yemişti. “Halledeceğiz” sözünü hayatında ilk kez duymuştu çünkü daha önce çalıştığı dünya ülkesinde böyle şeyler söylenmezdi.

Alışmaya çalışırken başka bir teklif geldi çalıştığı üniversiteden. Ya çocuklarını çalıştığı üniversiteye yazdıracaktı, ya da işten çıkartılacaktı. Yıllardır hizmet ettiği eğitim kurumu onu bu şekilde tehdit ediyordu. Öğretim görevlimiz bir şok yaşıyor; ne yapacağını şaşırıyor. Evde eşiyle bu konuyu konuşuyor.

Moraller bozuk; aldıkları ücret oradaki eğitimi karşılamıyor. Çocuklar dedelerinin desteğiyle devlet okuluna gidiyor. Kolay değil iki çocuğun eğitimi; yol parası harçlık, kıyafetleri… Hepsini topladığında ciddi miktarda para tutuyor, fakat üniversitelerin bu masraflardan haberi yok: Ya çocuklarını yazdıracak, ya da işini kaybedeceksin.

İşte bizim aydın kurumlarımızın bilimsel yaklaşım tarzı. Hiçbir ülkede böyle bir şey olamaz; tehditle öğretim görevlisini zorlamak…

Hocanın bilgisinden ve birikiminden mi yararlanacaksınız, yoksa çocuklarının aidatından mı? Yüksek öğretimin geldiği nokta budur sevgili okurlar. Bu olayın hangi üniversitede meydana geldiğine gelince… bunu öğretim görevlilerine sorduğunuzda öğrenebilirsiniz.

Gelelim başka bir konuya, DP’ye. Sayın Denktaş toparlama sürecinde ciddi çalışmalar içerisine girdi. Çıraklık, kalfalık derken, ustalık safhasına yetişen Denktaş, bitmek bilmeyen bir enerjiyle çalışıyor. Genç ve dinamik bir ekiple projelerini halka anlatıyor. DP’nin ayak sesleri duyulmaya başladı. Şimdiki desteği %15-16 arasında. Daha da yükselebilir, tabii eğer hata yapmazlarsa. Bölgelerde “ben seçileceğim” kavgaları başladı, halka hizmet kavgası değil şimdiki bu ayak oyunları. “Ben milletvekili olayım da, diğerlerini boş ver…” bencillik hiçbir partiyi büyütmez, geriletir. Bir nasihattir bu, bunu da düzeltecek olan Sayın Denktaş’tır. Örnek vermek gerekirse, şimdi şu anda Güzelyurt’da DP milletvekili çıkma olasılığının bir buçuk olması garantidir. Fakat ‘ben çıkayım, rakibimi karalayım’ anlayışı başladıysa, hiçbir aday da kazanamaz, büyük hüsran yaşanır. Daha soğukkanlı ve ihtiyatlı olmalı; amaç Ahmet’in – Mehmet’in kazanması değil, DP’nin milletvekili sayısını bir buçuktan ikiye çıkartmak olmalıdır.

Serdar Bey’in gazeteciler ve köşe yazarlarına verdiği kahvaltı çok anlamlı ve samimiydi. Mekan’da Amerikan filmlerinden fırlamış gibi bir izlenimle doğru bir tercihti. Tarz ve hizmet mükemmeldi. City Life çalışanlarına özverili yaklaşımlarından dolayı teşekkürü bir borç bilirim. Yenilikler Lefkoşa’ya farklı bir hava katıyor. Müşterileri bol olsun.