Medyaya yansıyan haberlere göre, “adı gazetelerde çok çıktığı ve habire ödül aldığı” gerekçe gösterilerek, karikatürist Hüseyin Çakmak’tan yirmi iki bin TL’nin üstünde vergi isteniyormuş.

Anladığım kadarıyla söz konusu vergi, 2004 yılından bu güne kadar olan dönemi kapsıyor. Çakmak ise yaptığı açıklamada, “1999 yılından bugüne uzun bir süredir işsiz kaldığını, yalnızca 2007- 2009 yılları arasında Çiftçiler Birliği’nde asgari ücretle ‘Çiftçi’nin Sesi’ gazetesini çıkardığını, 12 Aralık 2009 tarihinden Temmuz 2010 tarihine kadar da Haberdar gazetesinde yayın yönetmeni olduğunu ancak iki ay maaş alabildiğini,” dahası, “Nisan 2004 tarihinden 19 Eylül 2006 tarihine kadar bir iş bulur ümidiyle Çalışma Dairesi’ne gidip geldiğini, her gidişinde imza da attığı” için, işsizliğinin tescilli olduğunu, yani istenen verginin, tescilli işsizlik dönemine ait olduğunu söylemiş.

ANAYASA SANATÇIYI ÖDÜLLENDİR DİYOR AMA…

Böyle durumlarda, KKTC Anayasası’nın “Sanatın, Sanatçının ve Kültürel Hakların Korunması” başlıklı 62nci maddesinin gelmemesi mümkün mü?

Hani şöyle der ya bu Anayasa maddesi:

“(1) Devlet, sanatın özgürce gelişebileceği ortamı yaratır; sanatçıyı koruyucu, destekleyici, özendirici ve ödüllendirici önlemleri alır.

“(2) Devlet, herkesin, kültür yaşamında yer almak; bilimsel gelişmelerden ve bu gelişmelerin uygulanması sonuçlarından yararlanmak; bilimsel edebi ve sanatsal ürünlerin korunmasının sağladığı maddi ve manevi çıkarlardan yararlanmak hakkını korur ve bilimsel araştırma ve yaratıcı etkinliklerin yürütülmesinin gerektirdiği özgürlüklere saygıyı sağlar.”

Eeee? Çakmak, bir çok uluslararası ödül almış bir sanatçı! Bu ülkenin adını, bir çoğumuzdan daha çok tanıtmış dünyada!

Devlet’ten, peşine düşmesini değil, onu “korumasını,” “desteklemesini,” “özendirmesini,” “ödüllendirmesini” bekler insan!

Anayasa öyle emrettiğine göre!

SUSTURMAK MI, ATMASYON MU?

Oysa ki tersine, ben de bir çok insan gibi, işin içinde “susturma” amacı olduğunu düşünüyorum.

Çakmak’ın, gerçekten bu vergiye müstahak olacak kadar gelir sahibi olduğunu sanmıyorum. Varsa eğer, Devlet onu kanıtlar, kanıtlayarak vergisini ister. Öyle mahalle kabadayısı söylemiyle değil!

Ama kanıtlamazsa eğer, Çakmak gibi tescilli bir “muhalif”in peşine düşüldüğü biçiminde bit yeniği aranacak hep!

Ayrıca işin içinde “atmasyon” ve “bu ülkenin sanatçısını anlamama” da var.

Bu ülkede, bir sanatçının sanatından çok az gelir sağlayabildiğini Mısır’daki sağır sultan bile duydu.

İngiliz Sömürge Yönetimi bile! Bundan dolayı, her türlü sanat malzemesi ve kitaptan vergi almadı. Kıbrıs Cumhuriyeti döneminde de bu durum sürdürüldü. Ne yazık ki bizim özyönetimimiz, anayasada sanatın teşvik edileceği yazılı iken, sömürge yönetiminin bile yapmadığını yaparak sanatı vergiliyor, bu bağlamda kitaba ve diğer kültürel çalışmalara, örneğin KDV uygulayabiliyor.

İlkesini bırakın, “verimlilik” açısından bile “favul” bir uygulama!

Anlaşılır gibi değil!

SANATÇILAR DA SORUMLU

Bu ülkede yadırgadığım bir olgu da sanatçıların aşırı bireyciliği!

Dernek, sendika, ya da başka biçimde sivil toplum örgütü olarak örgütlenmeyen ve sesini duyuramayan tek zümre olarak sanatçıları sayabiliriz bu ülkede!

Felsefi, ideolojik ve siyasal nitelikli bir kısır döngü içinde kimin sanatçı olduğu tartışılıp durulur ama yığınla sanatsal sorun için toplu bir ses çıkmaz.

Sonuçta, “ağlamayan çocuğa meme verilmez” örneğindeki gibi, o yığınla sanatsal sorun çözümsüz kalır.

Sonuçta Türkiye’ye kitap sokmak bile mümkün değil!

SON OLARAK
Konumuza dönelim.

Çakmak konusunda, gerçekten de işin içinde bir sanatçıyı susturma amacı varsa, sonuna kadar Çakmak’ın yanındayım.

Ve uyarırım: Bu yönde kullanılan silah, bumerang olup muhakkak geri teper.

Tarihte sanatçıyı susturacağını zanneden nice kişi bu gün bilinmiyor, ama sanatçıların adı ebediyen yaşıyor.

Dileğimiz bir hatadan hızla dönülmesidir.