Bir taraftan “barış”, “çözüm”, “iki toplumlu bir gelecek” deniliyor…

Diğer taraftan Kıbrıs Türk toplumunun dünyaya açılan her kapısını kapatmak için yoğun bir çaba harcanıyor.

Peki Rum tarafı nereye koşuyor?

Son gelişmeler bu soruyu daha da önemli hale getiriyor.

Bilindiği üzere, dünyaca ünlü FC Barcelona’nın Barça Academy’si, Kuzey Kıbrıs’ta gençler için futbol kampları düzenleyeceğini resmen duyurdu.

Ancak daha duyuru yapılır yapılmaz Rum tarafındaki bazı siyasi çevrelerden etkinliğin iptal edilmesi için çağrılar yükseldi.

Yani mesele artık sadece futbol değil.

Bir çocuk futbol kampı bile siyasi bir mücadele alanına dönüştürülüyor.

Bir düşünün…

Dünyaca ünlü bir futbol akademisi geliyor.

Çocuklara futbol öğretecek.

Gençlere spor kültürü kazandıracak.

Belki yetenekli çocukların önünü açacak.

Bunun neresi barışa aykırı?

Tam tersine, futbol insanların birbirine yaklaşmasını sağlayan evrensel bir dildir.

Ama siz bunu bile engellemeye çalışıyorsanız, insan ister istemez soruyor:

Gerçekten çözüm mü istiyorsunuz, yoksa Kıbrıs Türklerini dünyadan mümkün olduğunca izole etmek mi istiyorsunuz?

Üstelik mesele yalnızca Barcelona değil.

Uluslararası müzik festivalleri, kültürel etkinlikler, spor organizasyonları ve farklı alanlardaki uluslararası temaslar konusunda da benzer girişimler gündeme geliyor.

Bir yandan “iki toplum arasında güven artırıcı önlemler” konuşuluyor.

Diğer yandan iki toplumun birbirine yaklaşmasını sağlayabilecek her uluslararası temasın önü kesilmeye çalışılıyor.

Bu nasıl bir çözüm anlayışıdır?

Barış, insanların birbirini tanımasıyla başlar.

Çocukların aynı sahada futbol oynamasıyla başlar.

Sanatçıların aynı sahnede buluşmasıyla başlar.

Sporcuların aynı organizasyonda yer almasıyla başlar.

Akademisyenlerin, öğrencilerin ve sivil toplumun birbirleriyle temas kurmasıyla başlar.

Bunların önüne engel koyarak toplumlar arasındaki mesafeyi daha da büyütürseniz, yarın kurulacak herhangi bir müzakere masasındaki güvensizliği de büyütmüş olursunuz.

Kıbrıs’ta artık şu gerçeği görmek gerekiyor:

Kıbrıs Türklerini dünyadan soyutlamak, Kıbrıs sorununu çözmez.

Tam tersine, bölünmüşlüğü kalıcılaştırır.

Eğer gerçekten ortak bir gelecek kurulacaksa, bunun yolu izolasyonlardan değil, temastan geçer.

O nedenle Rum tarafına basit bir soru sormak gerekiyor:

Bir futbol akademisinin çocuklarla buluşmasından neden korkuyorsunuz?

Çünkü Barcelona’nın çocuklara futbol öğretmesinden korkuluyorsa, mesele futbol değildir.

Mesele, Kıbrıs Türk toplumunun dünyayla kurduğu her temasın siyasi bir tehdit olarak görülmesidir.

Ve bu anlayış sürdükçe, “barış” sözcüğü ne kadar yüksek sesle söylenirse söylensin, gerçek anlamını bulamayacaktır.