Sevgili Mutfak Güncesi Dostlarım,
Bu hafta sizlere bir hobimden bahsetmek istedim.
Bu hobim arıcılıktır. Arıcılık hem zor hem de zevklidir. Arıcılığı kimileri bir meslek olarak yapar ,kimileri de benim gibi hobi olarak.Ben çocukluğumdan beri arılarla içiçeydim.
Benim dedemin de (annemin babasının) arıları vardı. Sonra bu görevi babam devraldı. Ben cesaretli olduğum için babam beni küçük yaşımda arılarla tanıştırdı. Arılara her gittiğinde beni de yanında götürürdü. Kovanların önüne çömelir ve saatlerce arıların çalışmalarını izlerdik.
Gelen arıların kovana girerken ayaklarında taşıdıkları bal mumlarını filan görürdük.
Babam bana ana arıyı, erkek arıyı, işçi arıyı ve kraliçe arıyı tek tek tanıttı.
Bazen de küçük tahta parçalarına çiviyle çaktığımız teneke parçalarını zararlı oldukları için eşek arısı dediğimiz büyük sarı arıları öldürmekte kullanırdık. Çünkü bu arılar bal arılarını tek tek alıp uzaklara gidip yerler ve bal arılarını azaltıp zayıflatırlar ve tükenmelerine sebep olurlar diye.
Sonra bal kesmek mevsiminde yani ağustos ayının 15 inde arıların kovanlarını açıp bal var mı yok mu bakıp ,eğer bal varsa ballı petekleri kesip alırdık.Bu işlem bilgi ve beceriye dayanırdı.
Peteklerin dolu veya boş olduğunu oğullu veya oğulsuz (yavrulu) olup olmadığını iyi bilmek gerekir.
Bir de tüm petekler dolu olsa bile tamamı kesilmez. Arıların kışın beslenmeleri için iki ya da üç petek mutlaka kovanda brakılır. Yavrular arıların çoğalması için önce peteklerin gözeneklerinde büyümelerini tamamlarlar. Sonra çıkarlar kovanın ihtiyacı kadar arı kovanda kalır ihtiyaç fazlası arılar kovandan çıkıp beğendikleri bir yerlere konarlar. Arıcılar onları uygun bir yöntemle alırlar, boş bir kovana yerleştirirler. Onlar da bu yeni yerlerini hemenden benimserler ve petek ve bal yapmaya koyulurlar. Yavruların çıktığı petekleri arılar çok hızlı bir şekilde balla doldururlar.
Küçücük arıların neleri başardığını görseniz hayretler içinde kalırsınız. Biz tekrar bal kısmına dönelim kovanlardan kestiğimiz balları bir çok işlemden geçirip hem balını alırız hem pekmezini yaparız hem de bal mumunu alırız. Ben bunların detaylarını da anlatmak isterdim ama çok uzun oldu sanırım.
Şimdi de yemek tarifine geçelim:
Bugün sizlere pekmezle yapılan bir yemeği tarif edeceğim. Bu yemeğin adı gullurikya(çoçorikya)dır . Bu yemek hamurla yapılır ve pekmezde pişirilir. Bu pekmez ister harup pekmezi olsun ister bal pekmezi (bomelo) olsun her ikisi de nefis bir tat verir. Önce hamur tutulur kulak memesi yumuşaklığında, sonra onları küçük parçalara ayırıp masanın üzerinde ovalarız. İp şeklinde inceltip 20 santim uzunluğunda keserek birucunu içine kıvırdıktan sonra sarmal şeklinde sarıp selede biraz bekletiriz. Bir tencereye önce biraz su koyup bu hamurları suda kaynatıp daha sonra da pekmezde kaynatıp servis yaparız. Bu yemek hem yemek olarak yenir hem tatlı olarak yenir. Şimdiden afiyet olsun.
Püf nokta: Hamuru ovalarken un kullanılması yapışmayı önler.