Merhabalar 

Bu gün yine sizlerleyim umarım beni özlemişsinizdir.

Sağlık, sıhhat ve mutluluk dileklerimle bugünkü yazıma başlıyorum.

Zamanımızın getirdiği yoğun koşuşturma içinde ne baharın ne yazın ne de kışın güzel yanlarını yaşayamaz olduk.

Örneğin kışın bile güzel yanları vardır ama biz göremedik ten sonra ne anlamı var. Biz neyi görürüz; kışın soğuğunu görürüz, çünkü erken kalkıp işe giderken çocuklarımızı sıcacık yataklarından kaldırıp bakıcılara, kreşler teslim ederken üşümemelerini sağlamaya çalışırız. Kendimiz ne giyeceğimizi düşünürüz.

Yağmurun güzelliğini görmeyiz.  Çamurunu görürüz; çünkü bağa bahçeye gitmeden de çamurları evimize taşırız ve evde kaldığımız günleri de evimizi temizlemekle geçiririz. Bu yüzden çocuklarımızla bir yerlere gidip vakit geçiremeyiz.

Bu koşuşturma içinde bahar da gelir geçer, yaz gelir ama bir kere kırlara çıkıp yürüyemeyiz, rengarenk çiçekleri göremeyiz, güneşin faydalı ışınlarını hissedemeyiz. Bir bakmışız yazın kavurucu sıcakları gelmiş. Ne evlerde ne de dışarılarda durulmuyor.  Sadece ve sadece sağlıksız klimalarda serinlemeye çalışıyoruz.

Ben şahsen kırlarda gezmeyi tercih ederim. Her ne kadar akan derelerimiz yoksa da, üzerine dökülen söğüt ağaçları yoksa da, dallarında öten kuşları yoksa da baharda kırlarımız yeşillenir.  Lalelerimiz, Nergislerimiz, Orkidelerimiz, Gelinciklerimiz, Papatyalarımız ve daha birçok kır çiçeklerimiz açar, her yer rengârenk olur. Tabi zaman bulup gezebilsek bu güzellikleri görmemek için kör olmak gerek.

Çiçeklerin yanı sıra yenilebilir o kadar ot çeşidimiz vardır ki doğada, hepsi birbirinden faydalıdır.  Ben bunlardan bir kısmını sizlere tanıtmak isterim. Benim çocukluğum toprakla iç içe geçti, bu yüzden otların birçok çeşidini tanıyorum.  Bu otların yenilebilen birkaç çeşidini paylaşmak istiyorum sizlerle.

Yumurta oto(serçe otu)ve ya (kuşdili);  şekli kuşdiline benzediği için böyle de deniliyor.

Kazayağı (mangallo);  turşusu yapılıyor.

Karaot, (ya da gavula); 2-3 çeşit gavula vardır. Kara gavula, sulu gavula, öküz dili,  gafgarıt.

Ahraciya (yaztikeni), Lapsana(hardal),Gappar, Gömeç, Saracino(kuşkondurmaz), Ağrelli, Simillurga(gelin yemişi) diğer başka örnekler.

Lahanurga(yabani ıspanak), Maraha(dere otu), Moğloso, Cinara(yabani enginar) ve benzerleri bu zenginliklerdendir.

Ve son olarak da Hostes. Bu gün sizlere hostes otunu anlatmak istiyorum. Hostes, enginar familyasından bir ottur. Her yerde yetişmez, dağlık ve de ovalık yerlerde görülür.

Toplaması ve ayıklaması yoğun dikenli olduğundan çok zahmetlidir ama meraklısı da çoktur.  Çeşitli yemekleri yapılır, şöyle sıralayabilirim.

Kuru fasulye ile yahnisi ve de haşlanmışı olur

Kuru böğrülce ile haşlanarak pişirilir ya da hostes tek başına haşlanarak yenir.

Bir de kuşbaşı et ile salçalı yemeği olur.

Ben size kuşbaşı etle yapılan yemeğinin tarifini vermeyi uygun buldum.

Malzeme:

1 kilo hostes otu

Yarım kilo kuşbaşı dana eti

1 tane kuru soğan

1 çorba kaşığı salça

Yarım kahve fincanı sıvı yağ

Bir çay kaşığı tuz, isteğe bağlı karabiber ve kimyon da konulabilir.

Yapılışı:

Hostesler 2-3 santim uzunluğunda doğranır, doğrarken liflerin çıkabilenleri çıkarılır.

Bol suyla yıkanır üzerine sıcak su gezdirilip biraz bekletilir. Bir tencereye yağ konulup ısıtılır.

Etler ilave edilir, iyice kavrulduktan sonra üzerine ince doğranmış soğan eklenip karıştırılır. Sonra hostesler eklenir, salça eklenir ve yeterince su ilave edilir.  Yüksek ateşte kaynamaya bırakılır. Piştiğinden emin olunca tuz, karabiber ve kimyon eklenir.  Yanına ister pilav ister salata yapılır. Afiyetle yenir.