Vay arkadaş ne atama hikayesiymiş bu?

Memleketin yarısı atama bekliyor, yarısı ise görevden alınmamayı...

Arada hapiste olanların atanması ise başka bir “hadise”...

Hatta öyle bir hadise ki, atama olayının nasıl olduğunu gözler önüne serer nitelikte...

Görünen o ki, biri bir yerlere atanırken kendisiyle hiç görüşülmüyor ve neden atandığı, neler yapması gerektiği kendisine “yüz-yüze” söylenmiyor.

Yani bu ülkede her an hepimiz bir yerele atanabiliriz!

Buna göre hazırlıklı olmalıyız ;)

İktidarda olan her iki partinin de seçim programlarında atamaya karşı olması ve hatta iktidara geldikten sonra bunun için kamu personel yasası hazırlığında olmalarını söylemesi ise işi daha da vahim hale getiriyor.

Sonra diyoruz ki, “halkımız siyasete niye güvenmiyor!”

E nasıl güvensin?

Güven demişken hali hazırda halkın güvenoyu vermediği bir meclisin görevde olması ne kadar doğru? Konuyu biraz daha açalım;

Halkın temsilcileri manasına gelen milletvekillerinin arada bir gittiği meclis değil mi anayasayı oylayan ve halkın önüne koyan?

Bu halk değil mi, anayasaya hayır diyerek meclise, dolayısıyla vekillerine güvenoyu vermeyen?

Şimdi nasıl oluyor da halka rağmen mevcut vekiller görevlerine devam ediyor?

Hani demokrasi?

Ya demokrasimizde bir sorun var, ya da bizi temsil etsinler diye meclise gönderdiğimiz temsilcileri doğru bir şekilde seçemiyoruz. Yani seçim sistemi demokratik değil...

Her iki olasılık da bu ülkenin demokratik“miş” gibi yönetildiğini ifade ediyor.

Yani, Meclis “varmış gibi”, seçimlerimiz “varmış gibi”, yönetimimiz “varmış gibi”...

Mış gibi yaşıyoruz hayatı bu ülkede...

Her neyse konumuza dönecek olursak, sizlere naçizane tavsiyem her an atamanız olacakmış gibi hazır olmanızdır.

Ne olur ne olmaz...

Bir bakmışsınız... Müdürü olmuşsunuz.

Demedi, demeyin, önleminizi alın...