Siz de bunu yaşıyor musunuz bilmiyorum ama son dönemde ülke sorunları üzerine yaptığım

sohbetlerin sonu “Bu ülkeden bir şey olmaz” cümlesiyle bitiyor. Elbette umutsuzluk belirten

bu cümleyi söylemek çok doğru değil! Ancak yaşanılanlar ve/veya yaşatılanlar konuşuldukça

bu cümlenin kurulması kaçınılmaz oluyor. Ülkemiz maalesef bu konuda oldukça zengin…

Bunlardan biride gümrüklerde yaşananlar konusu…

Hiç şüphe yok ki gümrüklerde yaşananlarla ilgili birçok şey duymuş veya birebir

yaşamışsınızdır. Ben de sürekli duyuyorum. Ancak bu konu hakkında dün gümrükte

komisyoncu olarak çalışan bir arkadaşımla etraflı bir sohbet gerçekleştirdim. Şimdi size için

içinde olan arkadaşımın anlattıklarını aktaracağım. Bakalım okuduktan sonra sizde bizim gibi

“Bu ülkeden bir şey olmaz” diyecek misiniz?

İşte arkadaşımın anlattıkları:

“Cem gümrükte yaşananlara inanamazsın! Öncelikle bilmelisin ki bir ürün getireceksen

gümrükten onu çıkarmak için bazı şeyleri göze almalısın. Bir kere getirdiğin ürün öyle

kolay kolay çıkmaz. Saat 2’den sonra çıkabilir. Çünkü ek mesai için orada bulunan

gümrükçü işini yapmaz. Ek mesai almak için o iş uzar. Devlete söz konusu memurun ek

mesaisi için para yatırman gerekir. Getirdiğin üründen oradaki memura vermek zorunda

da kalabilirsin. Örneğin, konfeksiyon ürünü veya ayakkabı getirdin. Bilmelisin ki onlardan

vermek durumundasın. Ürününü çıkarmak istiyorsan bunları göze alacaksın. Bunlar ürünü

getirenlerin yaşadıklarından sadece bir kaçı! Biz ise yemek ısmarlamadan tut, Türkiye’ye

tatile göndermeye kadar birçok şey yapmak zorunda kalıyoruz. Elbette tüm gümrük

memurları için geçerli değil söylediklerim ama bu şekilde iş yapan gümrük memurları var.

Öyle şeylerle karşılaşıyoruz ki inanamazsın. Yemek yemeye gidip, yemek fişini getirip para

isteyen memurlarla karşılaştım. Sabah ambarı 9’da açması gerekirken 10:30’da açıp, öğlen

2’de kapatanlar. Kimse kimseyi denetlemiyor. Kafalarına göre mesai saatleri var. Tam bir

başıboşluk ve mafya düzeni oluşmuş durumda”

Arkadaşımın anlattıkları bunlardı.

Tek taraflı anlatılara dayanarak bunları yazmak doğru değil belki ama hiçbirimiz uzayda

yaşamıyoruz. Bunlar sık duyduğumuz şeyler ve bugüne kadar bir şey yapılmamış olması bu

yazının yazılmasını sağladı diyebilirim.

Elbette tıpkı arkadaşımın söylediği gibi her memur böyledir denilemez. Zira benim bugüne

kadar rastladıklarım bu şekilde kişiler değildi. Ancak gümrükler istismara çok açık yerler.

Bu nedenle Maliye Bakanı Sn. Zeren Mungan’a çok iş düşüyor. Gümrüklerde hiçbir şey

yapılmıyor olsa dahi, istismara çok açık bir yer olduğundan dolayı, derhal belirli bir

disiplin ve çalışma düzeni kurulmalı ve denetlenmeli. Aksi halde pek çok kişi mağdur olmaya

devam edecek…

Bu arada yalnızca Sn. Mungan değil, yeni bakanların da derhal, “Bu ülkeden bir şey olmaz”

cümlesini kurmamıza engel olacak icraatlara başlamaları gerekiyor. Bakanların tebrik kabulü

dışında bir şey yaptığını söylemek mümkün değil! Ve her tebrik kabulü haberinden sonra halk

daha çok “Gelen aynı, giden aynı… Bu ülkeden bir şey olmaz” diyor. Bu nedenle çalışmaya

başlamalılar. Bizlere, “Bu ülkeden her şey olur” dedirtmeliler…