İrfan Gündüzler

Tatil için İstanbul’a gitmişken, rotamızı adını sıkça duyduğumuz Kuzguncuk’a çevirdik. Sabah saatlerinde Karaköy İskelesi’ne giderek Üsküdar vapuruna binip karşıya geçtik. Üsküdar’da ilk durağımız Üsküdar Belediyesi'nin Sosyal Tesisi olan Nevmekan Sahil oldu. Burası oldukça kalabalık, hatta öyle ki kapıda kuyruk var. Kısa bir çay molasının ardından oradan çıkıp otobüsle sadece iki durak giderek Kuzguncuk’a ulaştık. 

Benim için  Kuzguncuk adeta bir sürpriz oldu. İstanbul’un klasik turistik rotalarından farklı, daha samimi ve sıcak bir semt.

İtiraf etmeliyim, İstanbul’u sadece İstiklal ve Eminönü’nden ibaret sandığım için Kuzguncuk’u ilk gördüğümde gerçekten etkilendim.

Bir pazartesi olmasına rağmen semt, insan seliyle doluydu ama bir o kadar da keyifliydi. Kalabalığın arasında, renkli evler ve nostaljik dokusu hâlâ kendini hissettiriyor. Kuzguncukta dolaşırken ister istemez gülümsüyorsunuz... 

Semtte yürürken her köşe başında ayrı bir sürprizle karşılaşmak mümkün. Arnavut kaldırımlı sokaklar, balkonlardaki çiçekler ve tabiki İstanbul’un meşhur kedileri, semtin kendine has ruhunu hissettiriyor. İnsan ister istemez fotoğraf makinesini çıkarıp her anı ölümsüzleştirmek istiyor.

Semti dolaşırken kafamı nereye çevirsem başka bir güzellikle karşılaşıyoruz. Semte adım attığımız anda taze ekmek, poğaça ve simit kokuları etrafımızı sararken, bir dönemin meşhur Ekmek Teknesi dizisinin Nusret Babası'nın dükkanı ile karşılaşıyoruz.  

Sokaklarda yürürken çıkan simit ve açma kokuları insanı kendine çekiyor. Bir tanesini elime alıp sokakta yürürken ilk ısırıkta “İyi ki gelmişim” dedim. Küçük kafelerin birinde oturup yeni çıkan tatlıların tadına bakıyoruz. 

Sokaklarda Kaybolmak
İcadiye Caddesi ve yan sokaklar, fotoğraf ve tasarım meraklıları için adeta bir cennet. Butikler, sanat atölyeleri… Her köşe ayrı bir hikâye… Kalabalığa rağmen yürümek keyifli; kendinizi adeta bir dizi setinde gibi hissediyorsunuz. Öyle ki Bizimkiler dizisinin Nazan’ı Ayşe Kökçü ile karşılaşmak da hoş bir tesadüf oldu. Semtin her sokağı, geçmişle bugünü birleştiren bir dokunuş taşıyor. Küçük sanat galerileri ve tasarım atölyeleri, semtin modern ruhunu da gözler önüne seriyor.

Kuzguncuk Bostanı: Şehir İçinde Bir Nefes
Kuzguncuk’un bir de bostanı var. İstanbul’un ortasında hâlâ nefes alınabilecek bir alan yaratılmış. Çocuklar koşuyor, insanlar toprağa dokunuyor. Kalabalığa rağmen burada zaman adeta yavaşlıyor. Ağaçların altında oturmak, çiçeklerin arasında dolaşmak ve şehir gürültüsünden uzak birkaç dakika geçirmek kent halkı için vazgeçilmez olmuş. Özellikle yaz aylarında bostanda yapılan küçük etkinlikler, hem çocuklar hem yetişkinler için keyifli anlar sunuyor.

Renkli Evler ve Dini Yapılar
Ara sokaklarda pastel renkli ahşap evler, fotoğraf çekmeye doyamayacağınız güzellikte. Bir sinagog, bir kilise ve bir cami… Hepsi yan yana duruyor ve farklı inançların bir arada uyum içinde yaşadığını gösteriyor. Semtin simge yapıları önünde fotoğraf çekmek yasak olsa da hem yerli hem yabancı turistler bu anı ölümsüzleştirmek için kuyruk oluşturuyor. Evlerin önündeki büyük pankartta yazan uyarı dikkatimi çekti: “Bu evlerde mahalleli oturuyor, lütfen gürültü yapmayın.”

İlk kez gelen biri olarak çok keyif aldığımı söylemeliyim. Kafamızı çevirdiğimiz her köşede keşfedilecek yeni lezzetler var; küçük kafeler, börekçiler, tatlıcılar ve butik pastanelerle dolu bir labirent gibi. 

Zamanın nasıl geçtiğini anlamadan, dönme vakti yaklaşınca sahil kenarında bir kahve molası verdik. Boğaz manzarasına karşı kahvelerimizi yudumladıktan sonra kaldığımız eve doğru yola çıktık. 

Kuzguncuk, İstanbul’un saklı cennetlerinden biri olarak hafızamda uzun süre yer edecek bir deneyim sundu, İstanbul’a gidecekseniz burayı görmeden geçmeyin derim.