EKMEK ELDEN SU GOLİMBADAN… SENDİKANIN YAPTIĞINI PERSONEL DAİRE BAŞKANI YAPMADI, SENDİKA BEKLENDİ… MAAŞ DA MÜSTEŞAR MAAŞI… 70 KAMU ÇALIŞANI ŞİKAYET EDİLDİ, İLK RAPOR ÇIKTI…

KAMU DÜZENİ ÇÖKTÜ… BİR ÇOK NOKTA 3- 5 FEDAKAR KAMU ÇALIŞANININ YÜZÜ SUYU HÜRMETİNE AYAKTA… SİYASETÇİLER İSTİHDAMLARI “TORPİLLİ PARTİLİLER ÇALIŞMASIN AMA MAAŞ ALSIN” DİYE YAPIYOR…

BAZI DAİRELER SAKLANMA AMBARINA DÖNDÜ… TORPİLLİLER HEP ORALARA GÖNDERİLİYOR… YAZIK

KTAMS’ın girişimiyle başlatılan bir denetim…

Ve ortaya çıkan tablo, Kuzey Kıbrıs’ta kamunun neden verimsiz olduğunun adeta fotoğrafını çekiyor. Sendika başkanı Güven Bengihan denetim girişimlerinin sonuçlarını kamuoyu ile paylaştı… dehşet

Sendika, kamu kurumlarında görevli bazı çalışanların izinli ya da mazeretli olmadan işe gitmediği iddiasıyla bir liste hazırlayıp bilgi talebinde bulundu. Bunun üzerine Başbakanlık Kamu Yönetimi ve İnsan Kaynakları Başkanlığı denetim başlattı.

Sonuç çarpıcı… 70 kişi için inceleme yapıldı, bunların 25’i hakkında işlem veya tespit yapıldı. En kötüsü ne biliyor musunuz? Sendika şikayet edene kadar amirler uyumuş… Öylesine uyumuşlar ki, devletin zararı umurlarında bile değil… Asıl mesele, denetim raporlarında yer alan gerekçeler.

Bazı çalışanların mesaiye geç gelmeyi alışkanlık haline getirdiği tespit edildi. Bazıları için parmak izi sisteminde kayıt olmadığı ortaya çıktı. Denetim günü görev yerinde bulunmayanlar var. Mesai sistemini kullanmadığı için işe gelip gelmediği bile tespit edilemeyen yöneticiler var.

Daha da ilginç örnekler var. Bir kamu görevlisi asıl görev yeri başka bir daire olmasına rağmen farklı bir yerde görevlendirildi ve işe gitmediği günlerin maaşını paşalar gibi aylarca cebe indirdi. Öyle pervasız, öyle rahat… Kamu maliyesi babalarının çiftliği…

Turizm Tanıtma ve Pazarlama Dairesi’nde görevli bazı çalışanların ise Girne’deki OTEM tesisinde gece bekçiliği yaptığı, ancak tesis kapalı olduğu için fiilen hiçbir görev yapmadığı tespit edilmiş. Buna rağmen personel kadroda duruyor. Bir kamu çalışanı bir yıl içinde 30 gün izinsiz işe gelmemiş…

Bir başka yerde ise mesai kart sistemi kullanılmadığı için çalışanın işe gelip gelmediği dahi tespit edilemiyor. Bu tablo aslında tek bir gerçeği ortaya koyuyor: Kuzey Kıbrıs’ta kamu yönetiminin en büyük sorunu denetimsizlik ve sorumluluk eksikliği.

Şimdi asıl soruyu soralım. Bu çalışanlar işe gitmiyorsa, amirleri ne yapıyor? Bir müdür, bir müsteşar, bir daire amiri “işe gelsene” diyemiyor mu? Ya da daha açık soralım: Diyemiyor mu… yoksa demek istemiyor mu? En ayıp, üzücü nokta emin olun burası. Kim kime, dum duma…

Özellikle dikkat çeken bir başka detay var:

Geçici işçiler arasında işe gitmeme ve işi savsaklama oranı daha yüksek. Neden? Çünkü büyük bölümü siyasi referansla işe alınmış kişiler. İşe alınırken liyakat değil, parti ilişkileri belirleyici olmuş.

Sonuçta ortaya çıkan tablo şu: Devlet bugün her ay yaklaşık 10.5 milyar TL maaş ve benzeri personel gideri ödüyor. Sendikanın ortaya çıkardığı sadece 70 kişilik bir liste. Varsayalım bu çalışanların ortalama maliyeti 150 bin TL olsun.

Bu durumda sadece bu 70 kişi için aylık yaklaşık 10 milyon 500 bin TL kamu kaynağı boşa gidiyor.

Bu sadece bir örnek. Bir sendikanın basit bir başvurusu ile ortaya çıkan bir tablo. Peki tüm kamu gerçekten denetlense ne çıkar? Devletin kaynakları sınırsız değil. Bu para gökten düşmüyor. Bu para vergilerden geliyor. Çalışan, esnaf, üretici ödüyor. Ama birileri hak etmediği maaşı cebine koyuyor.

Üstelik utanmadan bir de şu gerekçenin arkasına saklanıyorlar: “Bize iş vermiyorlar…” Devlette iş verilmiyorsa, o makamda neden oturuyorsun?

Sorun sadece işe gitmeyen birkaç kişi değil.

Sorun, hesap sorulmayan bir kamu düzeni.

Ve bu düzen değişmediği sürece, bu ülke daha çok verimsizlik, daha çok israf ve daha çok mali kriz konuşacak.