UMARIM HER ADAY DA NASIL BİR TABLO OLDUĞUNUN, NEYE TALİP OLDUĞUNUN FARKINDADIR… GEREĞİNİ YAPAR

UMARIM OY VEREN HER SEÇMEN DE NEYE OY VERDİĞİNİN, KENDİSİNİ NEYİN BEKLEDİĞİNİN FARKINDADIR… GEREĞİNE KATLANIR…

Bugün Yüksek Seçim Kurulu’nda başvurular yapılacak. YSK’ya kayıtlı 11 siyasi partinin 8’i milletvekili adaylarını açıkladı. MDP de 50 aday bulabilirse yarışa katılacak. YKP ile KSP boykot açıkladı, sırtlarında yumurta küfesi yok. Düşünsenize, altı ilçede de vekil, başkan, meclis üyesi, muhtar, aza adayları…

UBP, CTP, DP, YDP, HP, TDP, TAM Parti, Bağımsızlık Yolu… Sekiz parti, 50’şer adayla 400 kişiyi Meclis yoluna çıkarıyor. 18 belediye için yaklaşık 100 başkan adayı var. Aday bulmak ne kadar kolay. Kendini yeterli gören, ülkesine hizmet etmekte hevesli ne çok insan…

Bitmedi; Belediye meclislerinde 220 koltuk bulunuyor; UBP, CTP ve DP’nin her biri 220’şer adayla sahaya çıkıyor. Diğer partiler de bazı belediyelerde listelerini kuruyor. Muhtar adayları, her muhtarın dört azası… Toplamda binden fazla insan bir göreve talip.

Bugün her tarafta demokrasi şöleni izleyeceğiz. Aday olabilenler heyecanla başvuru yapacak. Takım elbiseler, döpiyes kıyafetler, fularlar… O listeye giremeyenler de olan biteni belki biraz hasetle izleyecek. Herkesin gönlünde bir makam, dilinde halka hizmet sözü…

Peki, herkes talip olduğu görevin ne anlama geldiğini biliyor mu? Bir belediye başkanlığı kendinden beklenenin farkında mı? Siyaset, yalnızca makam odası ve araçtan ibaret değil. Meclis üyeliği, muhtarlık sadece makam değil… Ülke yönetimi çok daha ağır bir sorumluluk istiyor.

Unutmayın… Aylık maaş yükü 13,5 milyar TL. Borç 37,5 milyar TL’ye ulaşmış; her ay 1 milyar TL faiz ödüyoruz. Bu tablo ortadayken yüzlerce insan yönetmeye talip. Hevesimiz, aday sayımız, demokrasi coşkumuz tam. Peki yönetme becerimiz, hesap verme sorumluluğumuz nerede?

İnsanımız hizmet etmeyi bu kadar seviyor, siyasette var olmayı bu kadar istiyorsa ülke neden bu durumda? Bugün aday çok. Seçimden sonra da söz çok olacak. Asıl merak ettiğim şu: Kim, talip olduğu yerde gerçekten ne yapacağını biliyor?

Fazla uzatmaya da gerek yok. Hizmet isteyen de var, mevki, makamdan gözü dönen de… Milletvekilliği maaşına iştah kabartan da var, ülkenin gidişatından rahatsız olan da… Ama gerçek şu ki, maddi manevi bir enkaz var. Kaldırılmayı bekleyen…

Toplumsal bir seferberlik, toplumsal bir fedakarlık olmadığı sürece de, bu acı tablo daha da büyüyecek. Olmayan üzerinden var olma kavga kavgası verilmez. Bunca hevesliyi goygoylayan bu halk, karşı karşıta olduğumuz tabloyu da bilmeli… Biliniyor mu? Emin değilim. Sabırla anlatacağım…