BİR İNSAN ÖLDÜ… PEKİ DEVLET NEREDEYDİ? ÜLKEDE ADETA KÖLE PAZARI KURULDU… EN KÖTÜ KOŞULLARDA EMEK SÖMÜRÜSÜ İLE BAŞLAYAN İHMALLER BİR CANA SEBEP OLDU. İLK DEĞİLDİ; UMARIM SON OLUR

GENÇ BİR ADAM YAŞAMA VEDA ETTİ . “KATİL SÜRÜCÜ YAKALANDI…” PEKİ ADALET TAM OLARAK YERİNİ BULDU MU? KÖTÜ SİSTEMİ KENDİ FAYDASINA KULLANANLARI NE YAPACAĞIZ?

Hasan Düzgen öldü. 39 yaşındaydı. İki çocuk babasıydı. Sabah evinden çıktı, akşam tabutla döndü. Bir aile dağıldı. İki çocuk artık babasız büyüyecek. Ve şimdi herkes aynı şeyi konuşuyor: “Kaçaktı…” “Sigortasızdı…” “Uyuşturucu etkisindeydi…”

Kazaya karışan Afrikalı sürücü, resmen cinayet işledi. En ağır şekilde cezalandırılmalı. Peki burada bitti? Tamamdır? Hayır… Asıl konuşmamız gereken bunlar değil. Asıl konuşmamız gereken, bu insanın yıllardır bu ülkede nasıl görünmez olabildiğidir.

Çünkü eğer bu ölüm yaşanmasaydı… Büyük ihtimalle bugün de kaçak yaşamaya, kaçak çalışmaya devam edecekti. Yani biz bu ülkede kaçakları ancak birilerini öldürdüklerinde fark ediyoruz. Bu nasıl bir devlet anlayışıdır? Cevapsız sorular, adaletin sağlanmasını engelliyor…

Bu insanı kim adaya getirdi? Kim çalıştırdı? Kim maaşını ödedi? Nerede kaldı? Kim ev verdi? Kim aracını kullandırdı? Kim bu ülkede yıllarca “yokmuş” gibi davranabildi? Bunların hiçbirini bilmiyoruz. Ama biliyoruz ki… Bir insan yıllarca tek başına kaçak yaşayamaz.

Birileri çalıştırır. Birileri para kazanır. Birileri görmezden gelir. Birileri denetlemez. Ve sonunda bedeli masum insanlar öder. Bugün Hasan Düzgen toprağın altında… Peki bu düzeni kuranlar nerede? Onlar da hesap verecek mi? Yoksa yine en kolay yol seçilecek…

“Sürücü tutuklandı.” Dosya kapandı. Vicdan rahatladı. Hayır… Bu dosya sürücüyle kapanmamalı… . Çünkü direksiyonun başındaki sadece son halka… Asıl zincir arkada… Ve o zincire kimse dokunmuyor. Kazaya gelene kadar yaşananlara da bakmak gerek…

Daha acı bir gerçeği konuşalım. Bu ülkede kaçak insanlar neden çalışıyor? Öğrenci olarak gelenler, sonrasında nasıl oluyor da, ovalarda, inşaatta, mandıralarda kaçak, sistemin dışında adada kalabiliyorlar. Gireni belli, çıkanı belli olmayan devlet olur mu?

Lafı dolandırmaya gerek yok. Resmen köle pazarı kurulmuş durumda. Çünkü mecburlar. Hak arayamazlar. Şikâyet edemezler. Polise gidemezler. Sendikaya üye olamazlar. “Bugün gelme” denildiğinde susarlar. Ücretleri eksik ödendiğinde susarlar.

İnsanlık dışı koşullarda çalıştırıldıklarında yine susarlar. Çünkü konuşurlarsa sınır dışı edilmeleri bir şikayete bakar… . İşte bunun adı ucuz iş gücü değildir. Bunun adı sömürüdür. Bunun adı modern köle düzenidir. Evet… Ağır bir ifadedir. Ama gerçek de budur.

İnsanların çaresizliği üzerinden para kazanan herkes bu düzenin parçasıdır. Devlet denetlemiyorsa… Birileri kayıt dışı insan çalıştırabiliyorsa… Vergi vermeden, sigorta yapmadan, insanları görünmez hale getirerek para kazanabiliyorsa… Devlet ne işe yarar?

Bu yazıyı göçmen düşmanlığı yapmak için yazmıyorum. Tam tersine. Bu insanlar da bu düzenin mağduru haline geldi. Kendi ülkelerinden umutla çıkıyorlar. Borçlanıyorlar. Kandırılıyorlar. Pasaportları alınıyor. Kaçak hale geliyorlar. Sonra da en ağır işlerde, en düşük ücretlerle, en kötü koşullarda çalıştırılıyorlar.

Hasan Düzgen’in ölümü yalnızca bir trafik kazası değildir. Bu ölüm, yıllardır büyüyen ihmallerin, denetimsizliğin ve kayıt dışılığın çarpıp yüzümüze vurduğu ağır bir tokat. Şimdi cesaret istiyoruz. Sadece direksiyondaki kişiyi değil… atlasındaki kocaman ihmal ve sönürü sistemini de yargılayın

Onu buraya getirenleri… Kaçak çalıştıranları… Görmezden gelenleri… Denetlemeyenleri… Bu düzeni yıllarca sürdürenleri de ortaya çıkarın. Çünkü gerçek adalet, sadece direksiyon başındaki kişiyi cezalandırmak değil ki. Katil şöför, hatasının bedelini en ağır şekilde ödeyecek…

Gerçek adalet, o direksiyona kadar uzanan kirli düzeni de söküp atmakla sağlanacak.. Aksi halde Hasan Düzgen ilk olmadığı gibi. son kurban da olmayacak. Ve biz yine bir gün, başka bir cenazede aynı soruyu soracağız: “Bu insan ölmeden önce devlet neredeydi?”