Okullar açıldı ve bazı çocuklar için “okula gitmek” ciddi bir kaygı kaynağı.

Endişeli çocuklar için, sıradan gördüğünüz pek çok eylem, engelleyici ve korku vericidir.

Okula gitme, derse katılma, oyun oynama gibi sıradan eylemleri yapabilmek için kendilerini hazırlamaya çalışırlar ve çoğu zaman bunu başaramazlar.

Trafiğe çıkmak, top oynamak, derse katılmak gibi, hepimize normal gelen eylemler; çocuğun uykularını kaçıracak, yorgun kalkmasına neden olabilecek ağır görevler halini alır.

Geceden söz verirler ama sabah olunca okula gitmek istemezler.

Bu, evin rahatlığına sığınmak isteyen çocuğun kaprisi değildir. İçlerinden gelen gerçek bir engelleyici korkudan dolayıdır. Akılları ve duyguları, gelecekte olabilecek olumsuzlukların peşindedir.

Evden ayrılırlarsa, öleceklermiş, kendilerine veya anne babalarına kötü bir şey gelecekmiş gibi düşünürler.

Onlara verdiğiniz hiçbir güvence işe yaramaz. Rahatlatmaya çalışırsınız, ikna edemezsiniz. Sinirlenir ve zorlarsınız. Size teslim olmuş gibi görünürler. Başlarına gelecek olana razı olarak, ilk adımı atarlar. İlk adımı atsalar da sonrakiler için içerideki endişeli bekleyiş devam eder.

Bu rutine dönen ıstırap, çocuğunuzun, okul, başarı, arkadaşlık ilişkileri gibi yaşantılarını tehdit eder.

Aile içinde de ciddi bir sorun halini alır.

Gerçekten de gelecekte olabilecek bir felaket beklentisi içindeki çocuğunuza, mantıklı açıklamalar, azarlama ve baskı yapmanız işe yaramayacaktır. Hatta endişeli çocuğunuz için, anlaşılmadığı duygusunu artıracağından, daha fazla içine kapanmasına yol açabilecektir.

Endişe duygusunun pençesindeki çocuğunuz için yapacağınız ilk şey, onu ve panik duygusunu anlamaktır. Anlamak yetmez elbette ama çocuğunuzun size güvenmesini ve açılmasını sağlar ki, bu sorunu çözümleyebilmeniz adına önemli bir adımdır.

Gelecekte olabileceklere yönelik duydukları endişeler; bu çocukların anı yaşamalarını engelleyerek, kendi içlerindeki korkuya hapsolmalarına neden olur. Bu nedenle onun korkusunu, dehşetini anlamaya çalışıp, rahatlatıcı çözümler üretebilmeniz gerekmektedir. 

Esas çözümleyici nokta, çocuğun paniğini kontrol edip, günün getirdiklerini yaşamaya hazır olmasıdır. An be an. Bu çok zor bir uğraşıdır ve ebeveynin destek alması gerekir.

Çocuğu rahatlatacak nefes eksersizleri, panik anına yönelik çözümleyici, rahatlatıcı davranışlar, korku duygusunu kontrol etme yöntemleri ve daha pek çok yaşamsal yöntemin işbaşında olması gerekmektedir. Bunlar öğrenilebilir yöntemlerdir ve ebeveynin doğrudan işin içinde olmasını gerektirir.

Sadece ebeveynin değil, endişeli çocukların öğretmenlerinin de benzer duyarlığa sahip olmaları gerekir.

Her çocuğa her yöntem uymaz. Bu da çocuğu ve endişelerini tanımanın çok önemli olduğunu ve çocuğu rahatlatacak özel ve doğru yöntemlerin belirlenmesinin ne kadar önemli olduğunun işaretidir.