Savaş kötü bir şeydir.

Bazılarınız yaşamadığı için “laf işte” deyip geçebilirsiniz bu söylediğime. Ancak işin gerçeği budur ve yaşamayan savaşın ne kadar kötü olduğunu bilemez …

Korkarsınız bir kere. Makineli tüfek sesleri, bombalar ve patlayan top sesleri arasında korkmadan yaşamak mümkün değildir zaten. Hele hele bir de bunlara savaş uçaklarının gürültülü çığlıkları eklenince en babayiğit insanda bile tavan yapar korku denen o duygu.

Barış iyi bir şeydir.

Huzur veren bir ortamı vardır. Müzik ve şiir hâkimdir barış ortamında yaşama. Sanat, bilim alır başını gider onun ile. İnsanlar devamlı üretir. Verimi artar.

Savaş çok kötü bir olaydır.

İnsani tüm değerler yok olur. Haklar çiğnenir. “İnsan hakları en çok savaşta geçerli olmalıdır” derler ama bu asla ve katta gerçek olmaz. Katliamlar tecavüzler olağan karşılanır. İnsanlar Atalarının yüzyıllardır yaşadığı toprakları terk etmek zorunda kalır.

Barış hakikaten çok güzel bir olaydır

Kök salar insan bulunduğu ortama. Geleceğe güvenle bakar. Uygun yatırımlar yapar. Kendinin ve ailesinin istikbalini planlaması için uygun ortam sağlar.

Bakmayın siz bazılarının “Barışı korumak için savaşmak gerekir” dediğine. İkisi arasında asla doğru orantı mümkün değildir. Barışın savaşa, savaşın barışa faydası olamaz.

Barışı sağlamak için savaşmak değil, konuşmak, konuşurken dinlemek gerekir.

Her barışın sonunda savaş olduğunu bilerek yaşamak, değerini bilip onu korumak gerekir.

Savaş kötü, barış iyi bir olaydır.

Bunu aslında her insan bilir. Bilir ama yine de savaşır. İnsanoğlu binlerce yıldır “mavi gezegen” üzerinde bir sebep bulur, savaşır durur.

Geçtiğimiz yıl, bence dünya savaşlarından sonra yaşanan en büyük trajedi yaşandı. Milyonlarca insan ülkelerini savaş nedeniyle terk ederek, daha emniyetli olduklarını varsadığı, barış içindeki ülkelere göç etmek zorunda kaldı. Bu uğurda on binlercesi yollarda telef oldu. Denizlerden bebek cesetleri karaya vurdu. Barışa,huzura kaçmanın bedeli çok ama çok ağır oldu.

İşin kötüsü, bu insanlar ulaşabildikleri ülkelerde de sefil oldular. Gittikleri yerlerde de ne barışı buldular ne mutluluğu..

Savaştan kaçtılar barışa koştular ama maalesef aradıklarını bulamadılar. Aksine savaşı yanlarında oralara taşıdılar. Oralarda istenmediler. İtildiler kakıldılar. Gayrı insani koşullarda yaşamak zorunda kaldılar

Savaş kötü bir şeydir. Başladı mı bulaşıcı hastalık gibidir. Barışta kalmaya çalışanı da etkiler. Bu nedenledir ki önemli olan savaşın başlamamasını, barışın kaybolmamasını sağlamaktır.

Umarım içine girdiğimiz yeni yılda insanlık bunu başarır.

VE ŞİİR…

Sevgi Bayar Beyköylü’nün nefiş şiiri ile huzurunuzdayız:

SOĞUK GECENİN DÜŞÜ.

ne olmuş gün ya da gece olmuşsa

fırtınaya yakalanmışsa yaşam

bir düşe inandığın için

güneşten daha aydınlık bir gülüşle

çiçeğe duruyorsa kalbin

ve

ezildikçe

şarap olmuşsa üzüm..

Sen düşünü tak yakana

-//gülümse gülüm...

gülümse.......

ANLAYAMADIKLARIM

Biri bana anlatsın be yahu. Şimdi bu insansız uçak Esentepe dolaylarında düştü diye, biri bize yaptırım uygulamaya kalkacak mı ? Yoksa tanınmamış ülkeye tanınmayan uçak yollayan ülke, tanınmamak için sessiz mi kalacak ?