SEÇİM KAPIDA… HEPİMİZ DURUMUN FARKINDAYIZ. ACI REÇETE BİZİ BEKLİYOR. FATURANIN SADECE DAR GELİRLİYE ÇIKMAYACAĞI BİR DÖNEME İHTİYAÇ VAR

KAMUYU AYAĞA KALDIRACAK REFORMLAR, AHLAKİ ÇÖKÜNTÜYLE MÜCADELE EDECEK CESUR HUKUKİ ADIMLARA İHTİYACIMIZ VAR… CESUR SİYASET ŞİMDİ DEĞİLSE NE ZAMAN? 

Ulusal Birlik Partisi ve ortaklar iktidarı bu ülkeye ağır bir fatura çıkardı. Sürekli borçlanan, geleceğimizi borç ve faiz yükü ile yok eden, turizm ve eğitim gibi iki lokomotif sektörü bitme aşamasına getiren yapı, davalar, mahkemeler ve aleyhlerindeki raporlarla özdeşleşti… 

Bunu artık saklamanın, süslemenin, görmezden gelmenin bir anlamı yok. Yolsuzluk iddiaları, partizanlık, adam kayırma, ihale tartışmaları… Sayıştay raporları ortada, mahkeme koridorları dolu. Devlet yönetimi şeffaflıktan uzaklaştıkça güven de eridi.

Toplumun devlete olan inancı ciddi şekilde zedelendi. Ama sadece konuşarak bir yere varamayız. Sürekli aynı dosyaları açıp aynı cümleleri kurmanın da bir sınırı var. Evet, hataları konuşacağız… konuşmalıyız da. Ama bu ülkenin yarına dair bir yol haritasına ihtiyacı var.

Çünkü önümüzde bir seçim var ve mesele sadece hesap sormak değil. Mesele, bu ülkeyi kim nasıl yönetecek meselesi değil. Vatandaş bir karar verecek. Seçim arifesindeyiz. Eylül, bilemedin Ekim’de o sandık kurulur. Ayağa kalkması gereken kamu düzeni, bozulan mali yapı, çöken ahlaki değerler… 

Ana muhalefet CTP’ye de burada ciddi bir görev düşüyor. Eleştiri yapmak kolay… dozunu artırmak daha da kolay. Bir yerden sonra eleştiri duymak da sıradanlaşıyor… Toplum artık “ne yapacaksınız?” sorusuna cevap istiyor. Yolsuzlukları anlatırken çözümün ne olduğunu da duymak istiyoruz.

Çünkü bu filmi daha önce izledik. 2010’lu yılların başında benzer bir tablo vardı. O günün muhalefeti UBP,  “formül cebimde” diyerek iktidara geldi. Sonrası mı? Kısa ömürlü hükümetler, bitmeyen kurultay kavgaları… çözümsüz bırakılan sorunlar… 

Bu ülkenin artık günü kurtaran siyasete tahammülü yok. Hiçbir sektör muhatap bulamıyor. Ekonomi yönsüz, kamu dağınık, üretim zayıf. İktidar konuşuyor ama toplum dinlerken masal dinliyor gibi. Resmen Alice Harikalar Diyarı’nda… Ve gerçekler ağır bir tokat gibi yüzümüze vuruyor… 

Benim önerim basit ama hayati. Bakanlar, müsteşarlar, müdürler görevini yapar… yapmalı da. Ama bu ülkenin bir “vizyoner bir ekibe” ihtiyacı var. Reformları masaya koyacak, tasarrufu uygulayacak bir ekip. Kamuda verimliliği artıracak, üretimi ayağa kaldıracak bir irade.

Bu vizyon olmadığı sürece hiçbir şey değişmez.
Partiler değişir… isimler değişir… Ama sonuç değişmez. Çünkü mesele kişiler değil, zihniyet meselesi. Eğer o zihniyet değişmezse, bu ülkenin talihi de değişmez. Cesaretle reformları ve tasarruf tedbirleri devreye sokulmalı…  

O yüzden bu seçim farklı olmalı. Sadece iktidarı değil, muhalefeti de sorgulayacağız. Sadece eleştiriyi değil, çözümü de arayacağız. Başta CTP olmak üzere tüm muhalefeti bu gözle izleyeceğiz. Hepimiz bileceğiz ki, gelen iktidarın yol haritası olacak, acı reçete içerse de, dediğini yapacak… 

NOT: SENİH ÇAVUŞOĞLU’NUN TÜRKİYE İÇİN BİR TEHDİT OLARAK GÖRÜLMESİ VE KAPIDAN GERİ ÇEVRİLMESİ HERKES GİBİ BENİ DE DERİNDEN YARALADI… GEREKSİZ UYGULAMAYLA İLGİLİ PROGRAMDA GÖRÜŞLERİMİZİ SÖYLEYECEĞİZ