HİÇBİR ALANDA YATIRIM YAPMAYAN BİR DEVLET. VATANDAŞ KENDİ HALİNE BIRAKILDI. KAMU KAYNAKLARI HAR VURULUP HARMAN SAVRULDU… PARA VAR, İCRAAT YOK…

ON MİLYAR 500 MİLYON TL AYLIK MAAŞ, 3 MİLYAR TL YILLIK EK MESAİ ÖDEYEN DEVLET, 1 MİLYAR TL ÖDEYEREK SIFIRDAN BİR OKUL YAPAMIYOR. BANKALARA BORÇ BÜYÜDÜKÇE BÜYÜYOR

KKTC’de sahte diploma davası aslında yaşadığımız dönemin aynasıdır. Bu nedenle dibine kadar gidilmesi önemlidir. Vereni de, aracıyı da, isteyeni de, alanı da bu kapsamda en ağır şekilde cezalandırılmalıdır. Çünkü mesele sadece birkaç kişinin sahte belge alması değildir.

Mesele, devlet düzeninin nasıl çürüdüğünü gösteren bir tablo ile karşı karşıya olmamızdır. Belki de bu musibet, bu ülkede insan gibi bir gelecek için önemli bir fırsattır. Polis ve savcılık en iyisini yapmak, yargı hiç vakit kaybetmeden gereğini yerine getirmek durumundadır

Liyakat öldü. Adamcılık, particilik, yandaşlık, akrabalık yani nepotizm kazandı. Hakkı olmayanlar hak etmedikleri yerlerde en yüksek maaşla, devletin tüm imkanlarını tepe tepe kullanarak hak yemeye devam ediyor.

Bu ülkede gerçekten emek vererek, okuyarak, kendini geliştirerek bir yere gelmek isteyen gençler ise giderek daha fazla umutsuzluğa sürükleniyor. Her şey toplumun gözü önünde gerçekleşiyor. Gençliğe net çağrımdır: Daha çok mücadele, inatla bu topraklara sarılma…

Toplum da refleksini büyük ölçüde yitirdi. Yolsuzluk tartışması yapıyoruz, sosyal medyada birkaç gün konuşuyoruz ve görevimizi yaptığımızı düşünüyoruz. Oysa mesele çok daha derin. Bu nedenle son dönemde KTAMS’ın işe gitmeyen kamu çalışanlarıyla ilgili başlattığı girişimi son derece önemli buluyorum.

Bir sendikanın dahi ortaya koyabildiği bu refleksi devlet kurumlarının gösterememesi başlı başına bir sorun. Yüzlerce personel yerinde değil ama, amirinin, müdürünün bundan haberi yok? Tam aksine, üst astına söz geçiremiyor artık. Sapla saman karışalı çok oldu…

İktidar partileri içerisinde yandaşa dağıtılan imkanlar o kadar geniş bir alan kapladı ki, bu artık normal sayılıyor. Kamunun en alt kademesinden en üstüne kadar siyasi sadakat karşılığında dağıtılan imkanlar var. Birileri buna itiraz ettiğinde ise verilen cevap: “Ma sen kurtaracan memleketi…”

İşte tam da bu noktada muhalefetin sorumluluğu başlıyor. CTP bugün iktidara hazırlanıyor. Ama sadece iktidara hazırlanmak yetmez. Toplumun önüne açık ve net bir yol haritası koymak gerekir. Hem kısa sürede yapılacakları hem de köklü reformları anlatmak zorundadır.

Çünkü bu ülkenin artık makyaj politikalarına değil, radikal ama akıllı reformlara ihtiyacı vardır. Bunu idrak edemeyen hiç kimse iktidara falan talip olmasın. Yapılması gerekenler bellidir. Artık makam mevki için kimsenin nazını çekecek halimiz, vaktimiz, takadımız kalmadı…

Peki ne yapılmalı? Öncelikle kamu personel rejimi baştan aşağı yeniden düzenlenmeli. Liyakat öncelikli, şeffaf ve merkezi sınav sistemine dayalı, geçici istihdamına tamamen son verecek bir istihdam modeli kurulmadan bu düzen düzelmez. Siyasi referansla işe girme dönemi sona ermeli.

Kamu performans sistemi gecikmeden kurulmalı. İşe gitmeyen, görevini yapmayan, yıllarca verimsiz çalışan kamu personelinin tespit edilmesi ve yaptırımla karşılaşması gerekir. Devlet maaş dağıtan bir kurum değil, hizmet üreten bir organizasyon olmak zorunda

Kamu kurumlarının yönetimi hızlı bir şekilde profesyonelleştirilmelidir. Kurumların başına siyasi sadakatle değil, mesleki yeterlilikle yöneticiler atanmalı. Kurumları bilen, yöneticilik becerisi olan, hesap verebilen insanlar görev almalı

Kamu maliyesinde disiplin sağlanmalı. Her ay yaklaşık 10.5 milyar TL maaş ve benzeri gider ödüyor ve bu ödemelerin önemli bir kısmı en az 2 milyar TL borçlanma ile karşılanıyor. Kamu harcamaları yeniden yapılandırılmalı, gereksiz kadrolara veda etmek edilmeli

Vatandaşlık ve istihdam politikası yeniden düzenlenmeli. Artık yeter… Plansız verilen vatandaşlıklar ve siyasi istihdamlar kamu maliyesini ve toplumsal dengeleri bozuyor. Bu konuda şeffaf, kriterlere dayalı bir sistem kurulmalı.

Bu çağda halen hizmet şekli çok kötü. Kamu hizmetleri dijitalleştirilmeli ve denetlenebilir hale getirilmeli. Teknoloji kullanmadan verimli bir kamu düzeni kurmak mümkün değil artık. Dijital denetim mekanizmaları hem yolsuzluğu azaltır hem de hizmet kalitesini artırır.

Gerçek ortada. Tablomuz bu. Kamu maliyesi her ay 2 milyar borçlanarak maaş ödüyor, bir o kadar da biriken borçlar için borç alınıyor. Vatandaş ise ödediği vergilerin karşılığında yeterli hizmet alamıyor. Devlet büyüyor ama hizmet küçülüyor. Kurumlar ağırlaşıyor ama verimlilik düşüyor.

Soralım bakalım: Bu çark aynen devam edecek mi? Yoksa birileri gerçekten cesaret gösterip gereksiz vatandaşlıklara, verimsiz istihdamlara, liyakatsiz atamalara ve siyasi patronaj düzenine neşter vuracak mı? Çünkü sahte diploma meselesi aslında bir sonuçtur.