Sandıktan sadece %36 oy alan Yorgancıoğlu’nun başarılı olamayacağını daha seçildiği ilk günkü yazımda belirtmiştim. CTP’nin yeni başkan adayı olan Asım Akansoy da hiç başarılı olamayacak, gibime geliyor.

Eşi Avrupa Birliği’nin Kibrıs’taki tanıtma bürosunda çalışan bir siyasetçi, Asım Akansoy gibi sevdiğimiz bir arkadaşımız da olsa, “Başarısız olacak” karnesini daha seçilmeden verebilirim.

Akansoy’un milletvekilliğine bile çalışamadık. O nedenle, ideolojik yapısı olan bir partinin başkanlığını sırtlayamayacağını ortada. Çünkü kendisi bir ideolog da değil. Üstelik,  başkan olmak için bu acele niye? Yoksa birileri yangından mal kaçırmayı mı düşünüyor?

Efendim, bugün bizim mahalledeki markete uğradığımda gözlerime inanamadım.

Kasım’ın ortalarında, yani üzüm mevsimi geçtikten aylar sonra Verigo dört lira elli kuruşa satılıyordu. Bu nasıl mümkün olabilirdi?

Bütün bir yaz mevsiminde üzümü 6.90’dan yememiş miydik?

Aslına bakarsanız verigo bu sene ülkemizde 6.90’dan işlem gördü. Oysa aynı üzüm şimdi 4.5’dan satılıyor!

Efendim, kış aylarında yediğimiz verigo, yaz aylarınkinden neden daha ucuz, açıklayayım mı?

Türkiye’de “Kıbrıs Üzümü” diye tanınan verigolar Manisa’daki büyük çiftliklerde yetiştiriliyor.

Bu yaz istanbulda “Kıbrıs Üzümü” 3 liranın altındaki fiyatlara satılıyordu.

İşte aynı üzümler soğutucularda bekletilip şimdi pazarlandığı için kışa oranla biraz daha pahalı bir fiyattan alıcı buluyor. Ama, biz kendi üzümümüzü yaklaşık 7 TL’den satın almaya alışık olduğumuzdan Türkiye’den gelen Kıbrıs Üzümü bize ucuz geliyor. Bu böyle olmamalı. “Korumacılık” adı altında halkın kazıklanmasına izin verilmemeli.

Ülkemizde hiç anlaşılamayan bir fiyat politikası uygulanıyor.

Örneğin, çilek fiyatında hiç değişiklik olmuyor. Yazın ilk günleri belirlenen fiyatlar, mevsim sonuna kadar hep aynı kalıyor.

Bu da ülkemizde, birilerinin halkımızın sırtından haksız kazanç sağladığının bir işareti sayılıyor.

2004’de kapılar açıldığında Kıbrıs’ın Kuzey’i daha ucuzdu. Rumlar Girne Limanı’na dolmuş, balık yiyordu.

Derken bazı aklı evveller fiyatları denkleştirmeye çalıştı. Öyle ki, Kıbrıs’ın Türk kesimi, Rum kesiminden daha pahalı oldu. Bana hiç kimse geçerli bir özür söyleyemez. Biz Kuzey’de aynı, ama daha az yemeğe, daha fazla para ödüyoruz. Rum tarafında yemek-içmek çok daha hesaplı.

Kanımca, bu fiyat patlaması, bizim mekan ve iş sahiplerinin açgözlü olmasından kaynaklanıyor. Bu arada süpermarketlerde tam bir tekelleşme yaşanıyor.  Dünyanın hiçbir rekabet kurulu bizdeki tekelleşmeye göz yumamaz. Her taraf Lemar. Bu kabul edilemez; yoksa Lemar çok başarılı bir zincir.

Aslına bakarsanız, Kıbrıs’ta hayat pahalı diyorlar. Ben inanmıyorum. Pahalı olan hayat değil, biz herşeyin fiyatlarını suni bir şekilde arttırarak hayatı pahalılaştırıyoruz.

Herşeyi, ama herşeyi burnumuzun dibindeki Türkiye’den daha pahalıya mal ediyoruz.

Özellikle bizde geçerli olan ticari anlayışa göre, önce kazanacağımız miktar belirleniyor. Ardından da bu kadar parayı kazanabilmek için verigonun kilosu kaç lira olmalı diye kendi kendimize sorup, sorunun yanıtını da kendimiz buluyoruz.

Serbest rekabet olsa, üzümün fiyatı bu kadar pahalı olmayacak. Ama biz, herşeyi pahalıya mal ederek buraya gelen turistleri de ülkemize geldiklerine bin pişman ediyoruz.

Burası sanki dünya metropolü Newyork’muş gibi  kahveye 10 TL yani 5 dolar istiyoruz. Coca Cola’nın 48 kutusunun İngiltere’deki alış fiyatı 5 sterlinden az iken, biz tek kutuyu 1.5 sterline satıyoruz.

Ondan sonra da ülkemizde yaşayan İngilizlerin evlerini satıp gitmek istediklerine tanık oluyoruz. 8 yıl önce Kuzey Kıbrıs ucuz diye ülkemize gelenler, şimdi pahalı diye evlerini satıp kaçmaya çalışıyor.

Kibrıs’ın Kuzey’i herşeyi ile pahalı bir ülke olunca, yaşam çekilmez oluyor.

Bu da Kıbrıs’ın Kuzey’ini yaşanması güç bir yer haline getiriyor.

Evler pahalı, kiralar pahalı, ulaşım pahalı. Yiyecek, giyecek pahalı.  Dışarı çıkmak daha da pahalı. Ucuz olan tek şey, viski ve sigara.

Böyle bir devlet anlayışı olamaz. Ancak, biz bu yapıya katlanmak zorunda kalıyoruz.

Efendim saygılarımla!..