Nereye gitsem, kiminle ayaküstü sohbete dalsam beşinci kolun çalışmalarına tanık oluyordum.

Bilirsiniz düşman dörtbir taraftan saldırabilir. Peki beşincisi nereden? Hemen yanıtlayayım; nereden olacak, içimizden.

Rumların tek başlarına Türkleri alt etmesi imkansız. O nedenle aramızdaki adamlarını kullanıyorlar. Bir kısmı da farkına varmadan bu oyuna alet oluyor.

Onlar her zaman halkımızın Türkiye’ye karşı beslediği güveni yıpratmak için çalışıyor.

Kimi “Ben alamadım, o neden alsın,” diye düşünüyor.

Kimi, “Ben hiç Rum malı almadım. Onlar bana haram,” diyor.

Kimi de tam tersi; “O benden daha fazla aldı; bu adalet mi?” diye soruyor.

Oysa ortada adaleti arayan yok. Kim daha fazla Rum malına kondu; sorusunun verdiği hazımsızlık var.

İşte zaten halkımız arasında yaygın olan çekememezlik kendini gösteriyor.

“Türkiye bizi bırakacak!”

“Osmanlı eskiden bizi İngilize satmıştı.”

“Kimbilir Türkiye ne dolaplar çeviriyor?”

“Bırakalım Türkiye’ye yük olmayalım!”

“Türkiye’ya ayak bağı olmayalım.”

“Bizi kandırdılar!”

“Biliyorsun bizim köye birlikte gittik. Kızımı kendi olanaklarımla İngiltere’de okuttum. Bu tarafta bana hiçbirşey vermediler. Onun için Rum gelsin buraları alsın, toplasın. Ben kendi köyüme dönmeye razıyım.”

***

Efendim Sayın Davutoğlu-Eroğlu basın toplantısında ister istemez bu konuyu sordum. “Ben dosdoğru sorarım; siz de düz cevap verin, dedim.

O da İki temel konunun altını çok kalın çizgilerle belirtti.

1. Türkiye her koşul altında Kıbrıs Türkü’nün yanındadır. Bu konuda kimsenin şüphesi olmasın. Desteğimiz her zaman sürecektir.

2. Kıbrıs Türk halkı kendi içinde birlik ve beraberliğini sürdürmek zorundadır. Ancak bu şekilde dışa karşı daha güçlü olursunuz.

3. Maraş konusu hiçbir zaman güven arttırıcı önlemler paketi çerçevesinde ele alınamaz.

4. Maraş geniş kapsamlı çözümün bir parçasıdır.

5. Ancak karşı taraf Maraş’a karşı en az Maraş kadar değerli birşey verirse, bu konu tartışılabilir.

6. Tarafların barış görüşmelerinin çerçevesi konusunda anlaşması son derece önemlidir.

7. Dünyada ve özellikle Ukranya-Suriye ekseninde iç savaş sürerken Kıbrıs’ta barıştan söz edebilmek başlı başına bir gelişmedir.

***

Kanımca Rum tarafının önünde iki seçenek var:

Ya bütün dünyaya Türkler Barış istiyor; ama biz istemiyoruz, diye gerçeği söyleyecekler.

Ya da kırk yıldır uyguladıkları oyalama taktiklerini biraz daha geliştirmeye ve sürdürmeye çalışacaklar.

Tabii, bütün bu taktiklerin bir yenisi de içe dönük. İçimizdeki milli birliği bozabilmek adına yeni Anayasa’ya ek maddelerin gündeme gelmesi sözkonusu.

Eğer iktidar partilerinin oylarıyla yeni bir anayasa yapılırsa ve bu anayasanın hazırlanmasının ardındaki gerçek Türk Askeri’ni Kıbrıs’tan çıkartmaksa, bu sadece ve sadece tek madde olabilir.

Halkımız da şapkasını veya eşarbını önüne koyup düşünebilir. Çıkan sonuca herkes saygı duyar. BM ve AB de gelip referandumda gözlenci olarak bulunur.

O zaman polisi sivil otoriteye bağlamak gibi bir tiyatroya da gerek kalmaz. Aksi halde sivil otoritenin particilik virüsünü sokamadığı Polis Teşkilatı’nı sivile bağlamanın halkımıza getireceği kazanç ne olabilir?

Haydi gösterin gücünüzü, yeni bir referandum yapın. Tek maddelik referandum. Kıbrıs Türk halkı Türk askerini Ada’da istiyor mu, istemiyor mu?

Haydi kağıttan kaplanlar! Varsa dişiniz, gösterin, ısırın ve Kıbrıs Türkü’nü anavatanından koparın. Varsa yüreğiniz gösterin.

Ne dersiniz? O kadar cesaretiniz var mı? Eğer yoksa, bu tip sözde “Meclis Çalışmaları” ile halkımızı oyalamayın.

Efendim saygılarımla!..

Dip not:

UNDP halkın kafasını karıştırmak adına bugünlerde yeni bir anket düzenliyor. Bu arada halkımızın eğilimi ve ankete katılanın adı-soyadı ve telefon numaraları soruluyor. Eğer böylesi bir anket İskandinavya’da yapılsaydı ve katılanların şahsi bilgileri sorulsaydı, halk böylesi bir fişlemeye evet demezdi.

Anketin gayri resmi sonuçlara göre, halkımızın %70’i Rumlara hiç güvenmiyor. Güvenen sadece %10’u. Bilginiz olsun.