Medya mensuplarının, yani gazeteciler, televizyon muhabirleri ve kameramanların karşılaştığı kötü muamelelerebaşka ülkelerde rastlanırdı. Çok değil daha geçenlerde, Mısır’da haftalarca gözaltında tutulan, Türk gazetecilerin çarpıcı öykülerine tanık olmuştuk.

Orası Suriye, orası, Mısır, orası bir askeri diktarörle yönetilen bilmem hangi Afrika ülkesi. Şüphesiz o ülkelerde basın ve özellikle yabancı basının karşılaştığı kötü muamelenin tek amacı var. Gelmeyin, yazmayın!..

Peki, bizimkilerin medyaya karşı kötü davranışlarını nasıl değerlendireceğiz?

Türkiye gibi toplumsal gerginliğin çokça yaşandığı bir ülkede, polisin can güvenliği de yeterince olmadığından, onların davranışları sert olabilir.

Ama, ülkemizde polisin sert davranmasını gerektirecek hiçbir gergin ortam yok. Üstelik Sayın Pervin Gürler ve üst düzey polis yöneticilerinin halkla ilişkilere önem verdiği, ılımlı kişiler olduklarına yıllardır tanığız.

Öyleyse, polisimizin sokaktaki yüzü olan bazı trafik polislerinde gözlenen gerginlik niye?

Acaba bu durum 24 saatlik vardiya usulünden mi kaynaklanıyor?

Bu çalışma düzeni insani mi?

Başka ülkelerde polis kaç saatlik vardiya dilimlerinde çalışmak durumunda?

Bütün bunlar araştırılıp halka hizmette hangisi daha iyi ise, onda karar verilmeli.

Ancak yorgun insanların trafikte karşılaştığı sorunların üstesinden gelemediği de ortada.

***

Geçenlerde bir kameraman arkadaş akşam saatlerinde Dörtyol yakınlarında trafik polisi tarafından çevriliyor.

Polis neden durmadığını söylüyor. O da yolda radar denetimi yapıldığına ilişkin bir uyarı levhasının bulunmadığını söylüyor. Bu arada kameraman arkadaş olup bitenleri kaydediyor.

Vay sen misin kayıt eden!

“Ver o kamerayı.”

“Vermem kameramı..”

Tartışmaları polis küfürleşmeye döndürüyor.

Kameraman kamerasını vermiyor. Ama, ufacık boyuyla, kendisinin iki misli polislere karşı koymaktan ve üç polisi darp etmekten gözaltına alınıyor. Üstelik Doktor üç günlük rapor yazıyor.

Allahtan devreye Polis Genel Müdür Vekilimiz Pervin Gürler giriyor. Kameraman serbest bırakılıyor. Ama polis kamerayı gözaltına alıyor.

Çünkü polis kameradaki “suç sayılabilecek” itiş-kakışları silmek istiyor. Bu delil karartma işini Dörtyol karakolunda başaramaynca kamera Gazimağusa’ya götürülüyor.

Bu olay o kadar büyültülecek bir şey değil. Ama, polisimize karşı kullanılabilecek delilleri silme girişimi son derece ürkütücü.

Demek polisimiz halka kötü muamele yapıyor ki, o konuyla ilgili TV kayıtlarını sildiriyor.

Demek polisimiz uyguladığı kaba kuvvetten o kadar emin ki, “Bu konuyu kimseye söylersen karışmam,”diyebiliyor.

İşte beni üzen ve tepkime neden olan olay da bu.

İnsan bir an aşırı tepki verebilir, kızar, bağırır ve köpürebilir. Bu durum, pek doğru olmasa bile anlayışla karşılanabilir.

Ama, ortaya yaşanan olayların kanıtı olan görüntülerin silinmesini sıradan bir memur değil, polis subayları istiyor.

Delil karartma bir suç. Ama, dedilleri polis karartınca suç olmuyor; öyle mi?

Bu kabul edilemez.

Geçenlerde yollarımıza MOBESE kameralarının konmasını talep etmiştim. Şimdi, bu olayda ne kadar haklı olduğumu biliyorum. Artık karakollarımıza da mobese kameralarının konması gerekiyor. Mobeselerimiz olmalı ki, benzeri olaylar bir daha yaşanmasın. Polisimiz karakollarda vatandaşa kötü muamele yapamasın.

Sayın Gürler, mobesa kameraları Türkiye’deki bütün karakollarda var. Sıra bizde diyor, bu vesile ile yeni görevinizde başarılar diliyorum.

***

Dün akşam Golden Tulip otelinde Kıbrıs Türk Gazeteciler Cemiyeti’nin 52. kuruluş günü kutlandı. Başta Cumhurbaşkanımız Eroğlu, Meclis Başkanımız Sibel Siber, Başbakan Yardımcısı Serdar Denktaş, Ana muhalefet başkanı Hüseyin Özgürgün, Ersin Tatar, Zorlu Töre, Hasan Taçoy gibi siyasetçiler ve basının gerçek duayenleri oradaydı. Tabii, Genç TV de bizi unutmadı. Yarım yüzyılı ardımızda bırakmak demek, KKTC’den daha eski bir basın kuruluşumuz var demek, anlamına gelir. KTGC’ye yarım yüzyıl içinde hizmeti geçenlere çok teşekkürler. Nice yıllara.

Efendim, saygılarımla!..