Çok çalıştım ama adını koyamıyorum. İsterseniz gelin de bu bilmeceyi birlikte çözelim:

Efendim, sınır onaltıdan geçiyor! Bu sınır üşüme sınırı. Eğer bulunduğumuz ortamdaki sıcaklık onaltı dereceden az ise üşüyoruz. Zaten kırmızı ötesi ışınlar veren elektrik lambaları da bu gerçekten yola çıkıyor. Ortamı üç derece ısıtınca siz de üşümüyor, bahçede oturmaya devam ediyorsunuz.

Bu günlerde havalar iyice soğudu. Hatta önceki gün havada kar tanecikleri uçuşuyordu. Evler soğuk. Döşemeler taş. Evlerdeki pencereler geniş. Sağolsun mimarlarımız, evin içinde ferah ferah oturalım diye pencereleri geniş tutmuş. Genellikle pencere camları tek kat; sayıları az olmakla birlikte bazılarında iki kat cam var. Buna karşılık hemen hemen hiç izolasyon yok. Varlığımızı klimalara yani KKTC açısından -dünyanın en pahalı- elektrik enerjisine emanet etmiş, hep birlikte üşüyoruz.

Evlerimizdeki kötü izolasyonu, Kıbrıs’ın sıcak bir ülke olmasına bağlıyoruz. Gerçekten de yazın çok sıcak bir ülke. Ama bize izolasyon asıl yazın gerekli. Lütfen söylermisiniz hangimizin çatısında 30 cm. cam elyafı var? Çatılar binaların en fazla ısı kaybeden veya en fazla ısınan bölgeleri. Onun için evlerimizin çatılarına daha fazla dikkat etmemiz gerekli. Dikkat eden kim?

Bazıları çatılara beyaz mucur atarak, gelen güneş ışınlarından kendini kısmen korumaya çalışıyor. Tabii yeterli olmuyor.

Sonuç ortada: Kışın titreyerek, yazın bol bol terleyerek geçinip gidiyoruz. İşte benim çözemediğim bilmece de bu.

***

Ülkemizde çok usta mimarlar da var. Onlar bu sorunları biliyor. Ancak müşterileri üzerinde yeterli baskıyı oluşturamadıkları için izolasyon konusunu üstün körü geçiştiriyorlar.

Ülkemiz olanaklarının çarçur edilip edilmemesi, bir yerde bireylerden çok hükümetlerin görevi. Eğer hükümetler gerekli yasal önlemleri almamışsa, bireysel çözümlerle toplumsal sorunları çözebilir miyiz? Birey sadece iyi bir örnek olarak yol gösterebilir. Yaptırım hükümetlerin sorumluluğundadır.

Halk titreyecek, elektriğe yapılan zam ise halkı fazlasıya kızdıracak. Buna karşılık konutları izolasyon yoluyla yaz-kış belli bir sıcaklıkta tutmamıza yardımcı olacak önlemleri almaktan şiddetle kaçınacağız. Niye biliyor musunuz?

“Ya seçmenin tepkisini çekersek?”

Bu durumda verilecek yanıt tek ve çok basit: Ülkemiz konutlarında AB standartları uygulayacağız, olmalı!

***

Hükmetmek ile bakmak arasında ince bir çizgi var. Sayın Erdoğan, biraz da sert mizacından kaynaklandığından, topluma yol gösterirken fazla müdahaleci olabiliyor. Ama, bir ülke başbakanından da istenen, ters giden konulara engel olabilmek. Yanlışlıklara dur diyebilmek.

Kendi tarihimizde iz bırakan liderler ise başında bulundukları topluma öncülük ederler oldu. İşte Mustafa Kemal Atatürk, işte Turgut Özal, işte Recep Tayip Erdoğan. Buna sadece Kıbrıs konusundaki üstün öngörüsüyle Ecevit’I de kısmen katabiliriz.

Her dördü de kendi dönemleri içinde çok büyük işler yaptılar. Ama iktidarda oldukları süre içinde de eleştirildiler.

Kıbrıs’ta da bir liderimiz oldu. O da Denktaş’tı. Bize Rum baskıları karşısında direnme gücünü aşıladı; yol gösterdi. Keşke Denktaş’ın toplumsal gelişmemize de yeterli katkısı olabilseydi. O zaman kimse, neden evlerimizin AB standartında ısı izolasyonuna sahip olması gerektiğini pek tartışmazdı.

***

Dışarıda termometre artı dördü gösteriyor. Ağırdağ soğuk. Lefkoşa soğuk. Girne nemli ve soğuk.

Lüks araçların kullanımında çağından hiç de geri kalmayan toplumumuz, neden evlerinde suya düşmüş kedi gibi titremeyi kendine hayat felsefesi olarak kabul eder; bunu anlamakta zorluk çekiyorum. Daha doğrusu politikacıların bu konudaki basiretsizliği kabullenemiyorum.

Kanımca çağdaş olmak sadece lüks tüketim ürünlerini kullanmakla değil, çağımızın değer yargılarına sahip çıkabilmekle mümkün oluyor.

Çağımızda doğal kaynakları israf etmek en büyük ayıp. Petrole dayalı enerji israfı da ayıpların en büyüğü.

Efendim, saygılarımla!..