Güney Kıbrıs’ta yüzlerce kişi sokağa inerek, yangın felaketinde yetersiz kalınmasını protesto etti.

    Eylemciler hükümeti eleştirerek, yangınlara karşı daha etkili tedbirler alınmasını talep etti.

    Rum Hükümetinin, yangının hemen sonrasında jet hızıyla yardım paketi açıklaması ve özür dilemesi, halkın öfkesini dindirmedi.

    120 kilometrekarelik alanın kül olması, iki insanın hayatını kaybetmesi, doğadaki hayvanların telef olması, çok sayıda evin yanması ve ortaya çıkan görüntü dehşetti.

    İşte Rum halkı bunların bir daha yaşanmamasını, tedbirlerin göstermelik kalmamasını talep ediyor.

    Üstelik bu eylemle de kalınmayacak, yeni eylemler düzenleneceği de açıklandı.

    Halkın sessiz kalmaması ve suçluya tepki koyması, protesto etmesi, başarısızlığını yüzüne vurması isabetli bir karar ve bunun bize de yani Kuzey Kıbrıs halkına da örnek olmasını temenni ederim.

    Zaten başarısız bir ülke yöneticisi olan Rum Lider Nikos Hristodulidis, yangın felaketi sonrası oldukça zor durumda.

    Rum tarafında yangın tedbirlerinin Kuzey Kıbrıs’takinden hep daha iyi olduğu söylenirdi.

    Rumların yangın söndürme uçaklarının, kiraladıkları helikopterlerinin bulunduğu, itfaiyelerinin bizimle karşılaştırılmayacak kadar donanımlı olduğu, yangınlara karşı tüm tedbirleri aldıkları falan, medyada da zaman zaman yer aldı. Bunların çoğu doğru bilgilerdir.

    Peki altı adet yangın uçağı, dört adet yangın helikopteri ve yangınlara karşı diğer donanımı tamam olan Rum Hükümeti neden çaresiz kaldı?

    Demek ki uçağının, helikopterinin olması, yangına karşı her türlü araç gerecinin bulunması da yeterli olamıyor.

    Organize olma sorunun varsa, müdahalede geç kalmışsan, tam olarak nasıl mücadele etmen gerektiğini bilmiyorsan, uçak, helikopter, araç, gereç de seni kurtaramıyor. Güney Kıbrıs’ta durum tam da böyle…

     İklim krizi ciddiye alınmıyor, artık ne yaz ayları ne de kış ayları eskisi gibidir. Artık her an felakete yakınız.

      Dünyanın her yerinde korkunç yangınlar çıkıyor, müdahale edilmekte sıkıntı yaşanıyor, oralara bakmak ve ders çıkarmak gerekir.

     Hem güneyde hem de kuzeyde, bu küçücük ülkede yangınlara karşı daha tedbirli olabiliriz.  

     Rum Hükümeti yetkililerinin aşırı özgüveni büyük bir felaketle sonuçlandı.

      Peki Kuzey Kıbrıs’ta ülke yöneticilerinin durumu ne? Bu soruyu vatandaşlar birbirine sorup, sonra da kendileri, “Allah korusun bizi” diye cevaplıyorlar. Yani bu konuda yönetenlere güvenmiyorlar.

      Yani bizdeki durum daha vahim. Bizim Rumlarınki gibi, uçak ve helikopter filomuz yok, bir askeri helikopteri yangın helikopterine çevirdik, o kadar. Yangınlara karşı diğer tedbirlerimiz de Rumlarınki kadar zengin değil. Aldığımız tedbirler de yetersiz ve şüphe kaldırır. Halen elektrik tellerinin altındaki kuru otlardan dolayı yangın çıkıyor.

    “Sabotajlar da var” dediğinizi duyar gibiyim, mesele şu ki sabotaj da olsa başka bir neden de fark etmez. Mesele sizin ne kadar hazır olduğunuz, nasıl tedbir aldığınız ve ne kadar başarılı müdahale ettiğinizde saklı.   

     Siz bakmayın ülke yöneticilerinin “tüm tedbirleri aldık” demesine. Nerede tedbir aldıklarını söylerlerse oralarda ciddi sorun çıkıyor.

     Her orman yangını sonrası bu ülkede neler yapılmadığını, nelerin yapılamadığını, ihmalleri konuşup duruyoruz. Ortaya yapılmayanların koca listeleri çıkıyor ama maalesef bir başka orman yangınına kadar yine benzer sorunlar olduğunu, bir şeyleri değiştirmek için hiçbir şey yapılmadığını görüyoruz.

     İnsanımız, yangın çıkmaması için dua ediyor, büyük bir orman yangınında çaresiz kalabileceğimizi düşünüyor.

    Bildiğiniz gibi bu ülkeyi yönetenler her konuda Türkiye’nin yapacağı yardımlar üzerinden hareket ediyor, politikasını da ona göre belirliyor.

    Yangınlar konusundaki rahatlıkları da Türkiye’den muhtemel gelecek yangın uçakları veya yangın helikopterlerini düşündüklerindendir. Yani “tedbir aldık” sözlerinin altında “Türkiye’ye güveniyoruz” düşüncesi yatıyor.  

   Elbette Türkiye, KKTC’deki yangınlar için yardım eder, edecektir. Ancak Türkiye’de de büyük yangınlar çıktı, söndürmekte zorlanılıyor. Böyle bir ortamda KKTC’de de yangın çıkarsa bize nasıl yardım edecekler?

    Yangınlarla baş edemeyen her ülke dış yardım talep eder ama işte mesele, işin o noktaya varmasını engellemektir.

    Önce kendimiz yangınlara karşı çok ciddi tedbirler almalıyız. Bu küçük coğrafyada bunu başarmak gerekir, zor olmamalı.

     Güney Kıbrıs’ta, Türkiye’de, başka ülkelerde büyük yangınlara tanık oluyoruz. Ne gibi çaresizlikler yaşadıklarını görüyoruz. İşte bakmakla, yalnızca görmekle yetinmemeliyiz, oralardan ders çıkarmalı, tedbir almalıyız ki bizim de başımıza gelmesin…