Hava çok sıcak, katlanmak zor ama bu cehennem sıcağında elektrikler kesiliyor… Geçen yaz, önceki yaz, ondan önceki yaz olduğu gibi bu yaz da ülkenin çeşitli bölgelerinde insanımız elektriksizliğe mahkûm ediliyor.

   “Makus talihimizi yenemedik” dedi bir arkadaşım. Hayır, bunun şansla, talihle, kaderle ilgisi yok, bu düpedüz beceriksizlik, iş bilmezlik, umursamazlık, sorumsuzluk ve tabii ki bunlardan kaynaklanan bir ilkelliktir yaşadığımız.

     Kötü yönetim, yetersiz hizmet, halkı çıldırtan kesintiler ama pahalı elektrik… Enerjiye yatırım yapıldığını, kurumun çok iyi yerlere getirildiğini anlatıyorlar abarta abarta… Gereksiz böbürlenme, palavra… Bir de doğruları söyleyenlere saldırmazlar mı? Al işte mal ortada, elektrik kesintileri ve sıkça santralin bacasından savrulan kara dumanlar onları tekzip ediyor.

     Başka ne var bu kalitesiz hayat sunan devlette? Sular önce az akmaya sonra kesilmeye başladı bazı bölgelerde? Neden mi? Çünkü ne kadar olduğunu tam bilmediğimiz bu kalabalık memlekette artık hiçbir şey yetişmiyor bize…

     Yetişmiyor da bu ülkeyi yönetenler bunu dert ediniyor mu? Yok, onlar bu kalabalıktan medet umuyor ve daha da kalabalık olalım diye ha bire vatandaşlık veriyorlar. Hiç bıkmadan, usanmadan ve utanmadan… 92 kişiye daha vatandaşlık verdiler, tepkilere aldırmıyorlar. Yeter ki o koltuklarda kalabilsinler, bu uğurda ülkenin, ülke insanının aleyhine, zararına olsa da hiç çekinmeden her şeyi yapıyorlar.

     Devlet hastaneleri insan yoğunluğunun baskısı altında, hastanelerdeki cihazlar için veya ameliyat olabilmek için çok ileri tarihler için randevu veriliyor. Senelerce sosyal sigorta yatırımı yaptık ama devlet hastanelerinden faydalanamıyoruz, baskın pahaya özel hastanelere, özel kliniklere gidiyoruz. Hastaneler artık bizim değil, ülkemizdeki yabancıların oldu.

      Üstelik devlet hastanelerinde hekim, hemşire yetersizliği var… İlaç sıkıntısı yani ilaç bulamama sorunu hiç bitmedi. Bunun yanında daha birçok sorun var. Mesela dün, Lefkoşa’daki Tren Yolu Polikliniğinin elektrik sisteminde sorun yaşanmış, sigortalar atıyormuş diye hastalara hizmet verilemedi. Tedavi olmaya, iğne yaptırmaya, ilaç yazdırmaya gelen insanlar geri döndü. Ekipleri bekliyorlarmış arızayı halletsin diye. Çoğu yaşlı kimi insanlar arıza giderilir diye bekledi, kimisi “zor halledilir bu iş” deyip çekip gitti. Sorun birkaç gündür sürüyormuş… İşte yönetenlerin insanına verdiği değer bu…

     Trafikte insanlar ölmeye devam ediyor, bir günde iki ölümlü trafik çarpışması meydana geliyor ama halen trafik yüzeysel ele alınıyor, ciddiyeti kavranmıyor. Trafik ölümcül bir keşmekeşe dönüşmüş durumda.

      Çevremiz bakımsız, kirli, doğal güzelliklerimiz katlediliyor. Denizlerimize girmeye korkar olduk. Gözle görülen bir kirlilik var. Zaten ilgili dairenin “temiz” raporuna kimse inanmıyor.

      Gönül rahatlığıyla sebze, meyve yiyemiyoruz. İthal ürünlerin yeterince denetlenmediği, bizlere zehir kalıntılı ürünler yedirildiği yönünde ciddi iddialar var. Denetim özürlü bu ülkede şans eseri hayatta kaldığımızı düşünüyoruz.

      Bu aşırı sıcaklarda sınır kapısındaki uzun kuyruklara mı değinsem, artan polisiye olayların üzerimizde yarattığı tedirginliğe mi, devlet kurumlarının kötü yönetim nedeniyle bir bir batırılmasına mı, insanların hayatını zorlaştıran aşırı pahalılığa mı yoksa çalışma yaşamındaki sorunlara mı?

     Nereye bakarsanız bakın sorun var, ülke dökülüyor ama sıkça bize başarıdan, uçmaktan, çağ atlamaktan, yıldız olmaktan falan söz ediliyor. Söylenenlerin hepsi yalan, sorunlara ve belirsizliğe mahkûm edilmiş bir halk var ortada. Kalitesiz bir hayat yaşattıkları insanımıza yalan bir başarı öyküsü anlatılıyor. Söylenene mi inanalım, yaşadıklarımıza mı?