Dava konusu haberin içeriğinden bağımsız olarak,  Özgür Gazete ile Ersin Tatar arasındaki Zem ve Kadih davası birçok açıdan önemli dersler içeriyor.

Misal ilk ders ifade özgürlüğünün sınırları olduğunu anlatıyor bize. Sadece yazılanı beğenmeyen siyasetçi için değil, yazdığının sınırı olmadığını zanneden gazeteci için de önemli bir ders.

Cadde iki yönlü yani. Gazeteci siyasetçiye, siyasetçi de gazeteciye hakaret etmemeli.

Son zamanlarda ceza yasasında değişiklik konuşuyor ve bu konuda basın örgütleri buna karşı mücadele ediyor ya.  Hatta ilk raundu kazandık ancak gelecek rauntlar için ne denli başarılı olabileceğimden ciddi şüphelerim olan kavga var ya. İşte bu noktada bunu birinin zaferi birinin mağlubiyeti olarak lanse edip sinirleri germek yerine, ‘işte olması gereken bu’ demek lazım. Bir başka ifadeyle, kaleminin ayarı kaçanları hapse tıkıp hayatlarını, çocuklarının hayatlarını alt üst etmek yerine, hukuk davası ile avukat masrafı, tazminatlarla caydırmak olmalı bu alandaki işleyiş. Bir gazeteci tazminatı ödemek için arabasını atıp, habere bisikletle gitmek zorunda kaldığı anda diğer gazeteciler daha dikkatli olacaktır.

Tabi bu noktada, tazminat miktarları biraz can yakmalı. Tatar’a kesilen tazminat, onu üzmez. Tazminat küfre, hakarete ya da iftiraya maruz kalanı tazmin etmekten öte, küfür edeni, hakaret edeni iftira atanı cezalandırıcı da olmalı bence. Bu da ikinci ders ya da öneri olsun.

Diğer taraftan siyasilere ders de çıkar bundan.

Bir olay karşısında adınıza açıklama yapanlara yüzde yüz güvenmeyin. Onların sizin çıkarınızı ya da itibarınızı koruduğuna yüzde yüz inanmayın. Hepsinin ayrı ayrı ajandaları olabileceğini, hatta sizi hançerlemek için bu fırsatları kolladıkları ihtimalini aklınızda tutun. Adınıza açıklama yazanların, yazdıklarınızdan hukuk önünde sorumlu olduğunuzu unutmayın.

Son örnekte, Ersin Tatar, Özgür Gazete muhabirler ve yöneticilerinin dış mihrakların ajanları olduğunu yazmadı. Belki düşünmüştür. Ama o yazmadı. Malum dönemde onun açıklamalarını yazan kalem, şimdi hiçbir şey olmamış gibi bir yerlerde oturuyor, Tatar ise mahkum oluyor.

Bence bundan daha önemli ders yok.